Dat studenten lang moeten wachten op een kamer is niet nieuw. Uit onderzoek van
NU.nl bleek vorig jaar al dat studenten in Amsterdam ruim vijf jaar wachten op een kamer. Tilburg scoort het minst slecht: daar maak je gemiddeld binnen drie jaar kans op een studio. In Wageningen, Groningen en Breda ligt de wachttijd rond de 3,5 jaar. Daarom geeft Hanna Smit, consulent jongerenhuisvesting van stichting !WOON, een aantal tips:
1 - Zoek via de grote platformen: Volgens Hanna Smit werken de grote platformen voor studentenkamers samen met woningbouwcorporaties met veel aanbod. “Een woningbouwcorporatie biedt vaak zijn woningen aan op wat grotere platforms. Welke platforms dat zijn, dat staat dan ook eigenlijk altijd wel op hun website.”
Smit noemt een aantal platformen die grote steden als Amsterdam en Utrecht gebruiken. “De wat grotere steden werken vaak met bijvoorbeeld het platform ‘
studentenwoningweb’ of ‘
Room’. Ook worden de platformen
'DUWO’ of
'SSH' nog veel gebruikt in regio's buiten Amsterdam. Er zijn nog maar een aantal woningbouwcorporaties die ook nog iets via hun eigen platformen delen. Dus je kan wel beginnen bij de grote platforms, maar dat betekent niet dat je daarmee altijd al het aanbod aangeboden krijgt.”
2 - Spreid je kansen: Het tweede advies van de consulent jongerenhuisvesting: wees er vroeg bij zijn en spreid je kansen. “Ik denk dat de meeste studenten niet een paar jaar voorafgaand aan de universiteit of HBO-opleiding denken: goh, laat ik me alvast even inschrijven”, zegt Smit. “Maar eigenlijk is dat wél nodig, omdat er op elk woningplatform lange wachtrijen zijn.”
Bijkomend advies: houd het niet bij één woningsite: “Als je je kansen spreidt door verschillende websites te volgen, kan dat ervoor zorgen dat er een grotere kans is dat je iets krijgt.”
3 - Kijk ook naar alternatieve woonvormen:
Dat woningcorporaties veel woonruimten aanbieden en daardoor voor veel studenten de meest gebruikelijke route zijn, ziet Smit ook. Toch benadrukt ze dat er ook andere woonvormen mogelijk zijn die het overwegen waard zijn.
“Een goed alternatief is bijvoorbeeld hospitaverhuur. Dat bestaat al heel lang, maar werd de afgelopen jaren minder actief gebruikt. Bij hospitaverhuur verhuurt iemand die zelf in een woning woont een kamer in huis. Vroeger dacht men daarbij vaak aan een oudere vrouw met een kamer vrij op zolder, maar tegenwoordig kan het iedereen zijn die een extra kamer over heeft. De hoofdbewoner blijft zelf in het huis wonen en verhuurt een kamer voor een relatief laag bedrag. Voor studenten kan dat juist heel prettig zijn, al deel je natuurlijk wel bepaalde ruimtes met anderen. Het is dus belangrijk dat je je daar prettig bij voelt.”
Daarnaast wijst Smit op woongroepen als alternatief. “Studenten kunnen natuurlijk in een studentenhuis terechtkomen, vaak via een studentenvereniging. Maar er zijn ook woongroepen: mensen die samen in een pand of groter wooncomplex wonen en voorzieningen met elkaar delen. Via websites als
Woongroep.net kunnen studenten oproepjes plaatsen en beschikbare plekken vinden.”
4 - Pas op voor malafide platformen: “Ze krijgen twee keer betaald.”Waar geld te verdienen valt, liggen oplichters op de loer. Helaas geldt dat volgens Hanna Smit ook voor de woningmarkt.
“Als je je kansen spreidt door verschillende websites te volgen, kan dat helaas ook betekenen dat je in aanraking komt met malafide partijen. Er zijn websites die hoge bedragen vragen voor inschrijving. Daarnaast laten ze je achteraf extra betalen, omdat je via hen aan een woning bent gekomen. Dat noemen ze dan ‘bemiddelingskosten’.”
Volgens de consulent studentenhuisvesting kan het veel geld schelen als je dit soort partijen zoveel mogelijk mijdt. “Vaak moet je een maandelijks abonnement bij hen afsluiten. Bij sommige partijen moet je, zodra je ergens gaat wonen, ook nog een extra bedrag betalen voor het vinden van de woning.”
Smit benadrukt dat deze praktijken illegaal zijn en dat je hier bezwaar tegen kunt maken. “In Nederland hebben rechters uitgesproken dat kosten zoals bemiddelingskosten, contractkosten en sleutelgeld niet zijn toegestaan. Dat komt neer op dubbel betaald krijgen: zowel de student die een woning zoekt betaalt, als de organisatie of particulier die de woning bezit.”
Op de site van
Stichting !WOON staat een artikel met daarin ook een voorbeeldbrief voor studenten die onterecht bemiddelingskosten hebben betaald.