Feestjes, uitslapen en brak op de bank hangen: het is het stereotype beeld van het studentenleven. Maar dat imago van luie studenten is verre van waar, zo ontdekt Mai in de serie 'Niks geen luie student!'. Neem de 23-jarige Huub. Naast zijn studie Social Work aan de HAN University of Applied Sciences in Nijmegen werkt hij zo’n 20 uur per week als respijtzorger: een soort vervangende mantelzorger.
In ‘Niks Geen Luie Student’ volgt Mai vier studenten in vier verschillende steden. Elk met een ander bijbaantje, een ander budget en een eigen verhaal over wat het kost om student te zijn. Wat verdienen ze, waar geven ze hun geld aan uit en hoe goed is hun werk eigenlijk te combineren met de collegebanken?
Toen de coronapandemie uitbrak, verruilde Huub zijn bijbaan in de horeca voor werk in de zorg. Hij ging aan de slag als huishoudelijke hulp en ontdekte daar dat hij het leuk vindt om met ouderen te werken. Het schoonmaken zelf bleek alleen minder zijn ding.
Liever verzorgt hij mensen en gaat hij met hen op pad om leuke dingen te doen. Zo kwam Huub terecht in de respijtzorg. Dat werk sluit bovendien goed aan bij zijn studie Social Work, waarvan hij eind augustus afstudeert.
Wekelijks besteedt Huub zo’n 20 uur aan zijn studie en daarnaast werkt hij gemiddeld 20 uur per week. "Als respijtzorger zorg je voor een soort ontlasting voor de mantelzorger. Je doet in principe ook alles wat een mantelzorger normaliter doet, zoals dingen ondernemen, maaltijden klaarmaken en het dagelijks reilen en zeilen. Zo kan het familielid weer even diens ‘normale’ leven oppakken."
Hoeveel tijd hij bij een cliënt doorbrengt, verschilt. Bij de ene cliënt komt hij een paar uurtjes langs, terwijl hij bij een ander meerdere dagen in huis verblijft. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer een mantelzorger druk is met werk of op vakantie gaat. "Het leuke aan zulke diensten is dat als je daar echt lang bent, je een band kan opbouwen. Ik kom bij één adres nu elke keer terug. Je bent dan echt 24 uur met iemand en dat is ook gezellig."
Als respijtzorger heeft Huub geen vaste collega’s, maar daar staat veel vrijheid tegenover. Hij kan zijn uren flexibel indelen en zelf reageren op beschikbare casussen. "Je krijgt een casus doorgestuurd en daar kan je dan op reageren en de cliënt kan vervolgens kiezen wie ze willen. Tijdens de 24 uursdienst ben je niet alleen bezig, dan kan je ook gewoon studeren in je eigen kamertje daar. Daardoor is het goed te combineren."
Met zijn bijbaan verdient Huub ongeveer 1.600 euro per maand, zo’n 20 euro per uur. "Bij een supermarkt verdien je misschien bijna hetzelfde, maar ik haal er meer voldoening uit dat ik op deze manier iets voor mensen kan betekenen." Daarnaast ontvangt de Nijmeegse student een uitwonende basisbeurs van 324,52 euro per maand.
Rondkomen is voor Huub geen probleem, maar veel geld opzijzetten voor de toekomst lukt nauwelijks. Zijn huur bedraagt 440 euro per maand. De rest gaat onder meer op aan boodschappen, verzekeringen, een sportabonnement en zijn sociale leven. Wat hij overhoudt, zet hij vooral opzij voor de drukkere maanden waarin hij door zijn studie minder kan werken. Wat zijn woonlasten betreft, mag Huub bovendien van geluk spreken. "Mijn huisgenoot die boven mij woont betaalt voor dezelfde kamer meer dan 600 euro per maand. Ik heb geluk dat ik hier al drie jaar woon en mijn huur dus niet zo erg mag stijgen."
Nog voordat Huub aan een vijfdaagse 24-uursdienst begint, neemt hij Mai mee naar Jacques. Hij is 79 jaar en heeft niet-aangeboren hersenletsel. Zijn vrouw zorgt fulltime voor hem. Dat is zwaar, vertelt ze. Het werk van Huub vindt ze dan ook bijzonder, fijn en noodzakelijk. De waardering die hij van cliënten krijgt, is precies wat zijn werk zo waardevol maakt. "Je weet dan dat je ze echt helpt", vertelt hij tijdens een potje rummikub.
Inmiddels komt hij al een jaar bij Jacques over de vloer. In het begin moest meneer nog weinig van hem hebben. Dat is een reactie die de jonge student vaker krijgt. "Door mijn leeftijd denken cliënten al snel: 'wie ben jij nou eigenlijk?' Dat is ook wel logisch. Ze willen alles zelf blijven doen. Maar als je eenmaal een band hebt, gaat die ook niet meer weg. Dan ontstaan er mooie gesprekken en dat vind ik supermooi."
Met een brede glimlach denkt Huub aan een van zijn mooiste keren dat hij een band met iemand heeft opgebouwd. "Een vrouw zat echt niet op mijn komst te wachten. Ze deed de deur dicht en hield deze ook dicht. Dan zei ze: 'Ga maar weg.' Uiteindelijk kwam ik er vijf keer in de week en deden we van alles samen."
Met een studie, een bijbaan van gemiddeld 20 uur en soms zelfs 24-uursdiensten heeft Huub een druk leven. Toch betekent dat niet dat hij het studentenleven volledig aan zich voorbij laat gaan. Zo is hij lid van een studentenvereniging, woont hij in een huis waar geregeld een feestje wordt gebouwd en voetbalt hij zo’n drie keer per week. "Nu ga ik vijf dagen bij een vrouw in huis om te ondersteunen met de zorg, maar daarna ben ik weer een paar dagen vrij. Dan heb ik tijd voor leuke dingen doen met mijn vrienden."
Dat drukke leven betekent wel dat Huub soms keuzes moet maken. "Afgelopen mei heb ik maar één 24-uursdienst gedraaid, omdat ik heel druk bezig was met alles afronden met de studie. In het begin wilde ik nooit werk afzeggen, maar op een gegeven moment merk je gewoon dat je het anders niet haalt. In je studie moet je ook gewoon tijd stoppen."
Dat Huub in de zorg wil blijven werken, en dan vooral met ouderen, staat voor hem als een paal boven water. Over een paar jaar hoopt hij zelfs een kleinschalig verzorgingstehuis op te zetten voor mensen met dementie. "Dan kan ik meerdere mensen tegelijkertijd helpen. Daarbij zijn er überhaupt tekorten aan dit soort tehuizen. Soms kom ik bij een cliënt die al een jaar op de wachtlijst staat. Daar wil ik iets in kunnen betekenen. Je helpt mensen en tegelijkertijd werk je zodat je ook je huur kan betalen en rond kan komen."
Wil je weten hoe het werken als respijtzorger Mai afging en wat ze ervan vond? Check dan de aflevering hier op ons YouTube-kanaal!