Merel

In april of mei beginnen de merels met het bouwen van hun nestje, meestal in lage bomen of struiken. Dat maakt ze kwetsbaar voor vijanden als katten en kraaien. Veel eieren en jonge vogels gaan daardoor verloren. Toch is de merel heel veel te zien in Nederland! Dat komt omdat ze veel jongen krijgen. In één broedseizoen maken ze twee tot drie nesten, met telkens 4-5 eieren. Tel maar uit hoeveel babymerels dat zijn! 

• Het vrouwtje is donkerbruin met een lichte borst die bruin gestreept is. De snavel is geel tot bruin  
• Het mannetje is zwart en heeft een gele oogring. De snavel is felgeel  

De merel zingt graag vanaf een hoge plek, zoals een boomtop of dakrand. Het lied is mooi en heeft veel variatie. Elke merel klinkt anders! Er zijn zelfs mensen die merels van elkaar kunnen onderscheiden door hun unieke zang. Merels herkennen op deze manier ook wie hun vaste buren zijn. Die zullen ze minder snel aanvallen dan zangers die ze niet kennen.   

Het liedje van de mannelijke merel is meestal luider en zangeriger dan dat van het vrouwtje. Hij gebruikt het om vrouwtjes aan te trekken of om zijn territorium aan te geven. Niet alleen mannetjes en vrouwtjes klinken anders, maar ook jonge en oude merels zingen verschillend. Oudere merels zijn betere zangers, ze kennen meer liedjes en herhalen ze minder vaak dan jonge merels.  

De merel is van nature een bosvogel, maar tegenwoordig leeft hij ook veel in de stad. Omdat hij op deze twee verschillende plekken woont, gedraagt hij zich soms anders. Merels in het bos zijn meestal wat schuw, terwijl stadsmerels meer aan mensen gewend zijn. Daardoor kun je in de stad best dicht bij een merel komen voordat hij wegvliegt. 

Ook zingen merels in de stad harder en hoger dan in het bos. Dat komt omdat er in steden meer herrie is, bijvoorbeeld door verkeer of bouwmachines. Merels moeten dus harder hun best doen om daarbovenuit te komen. Daarnaast beginnen ze in de stad eerder in het jaar met zingen. Dat komt omdat er in de stad meer licht is, waardoor het eerder voorjaar lijkt.  

Merels eten vooral regenwormen, insecten en slakken. Daar hebben ze slimme trucjes voor bedacht. Om wormen te vangen, huppelen merels rond in het gras. Dit zorgt voor trillingen in de bodem. Door deze trillingen denken de wormen dat het regent of dat er een mol aankomt. Hierdoor komen ze naar boven en hap! - de merel heeft ze te pakken. Ook voor slakken hebben ze een trucje. Het lukt de merel niet om zelf het slakkenhuis open te breken, dus steelt hij slakken van de zanglijster die dat wel lukt. Lekker makkelijk!