Bosuil

Hoe… hoe-hoe-hoe-hoeeee! Dat geluid klinkt best spannend in het donker. Het wordt dan ook vaak gebruikt in enge films. En niet alleen het geluid van de bosuil is spannend, ook de wetenschappelijke naam – Strix Aluco - is spookachtig: strix betekent in het Latijn namelijk vampier! Maar zo eng zijn deze uilen helemaal niet, met hun grote zwarte ogen kunnen ze zelfs best schattig zijn.

• Een ronde kop met grote zwarte ogen
• Geen oorpluimpjes
• Een grijze of roodbruine kleur
• Ongeveer even groot als een kraai

Een bosuil zien is erg moeilijk, maar er eentje horen is al iets makkelijker. Vooral in de wintermaanden maken de bosuilen veel lawaai. Ze gaan baltsen, dat betekent dat ze door een hoog trillend geluidje te maken een partner proberen te lokken. In dit filmpje kun je dat horen!

Wanneer de uil een partner heeft gevonden, gaan ze een nestje maken. Ze vaak eieren in februari of maart, maar soms beginnen ze al in januari! Dat is bijzonder, want veel vogels broeden pas in de lente.

In de nacht zoeken bosuilen geruisloos naar hun prooien, het zijn uitstekende jagers. Al met een klein geluidje verraadt de prooi zichzelf, de uil kan heel goed horen. Met zijn ogen schat hij de diepte, en woesh! Hij duikt naar beneden en grijpt de prooi met zijn sterke klauwen. Of het nu een muis, een regenworm, een vis of een andere vogel is. De bosuil is niet kieskeurig. Als ze een prooi te pakken hebben, slikken ze deze in één keer door. De vacht en veren kotsen ze uit in een balletje, dat noemen we een uilenbal.

Uilen kunnen hun ogen niet bewegen!

Wanneer ze hun hoofd recht houden, kijken ze dus alleen vooruit, niet naar rechts of links. Door hun kop bijna helemaal rond te draaien, zien ze toch wat er allemaal om hen heen gebeurt. Kun jij om je heen kijken zonder je ogen te bewegen?

Wanneer jonge uilen nog in het nest zitten, noemen we ze zo. Uilskuikens zijn nog heel pluizig en te klein om het nest te verlaten. Zodra ze wat groter worden, gaan ze de omgeving om het nest verkennen. Vliegen kunnen ze dan nog niet, dus ze zijn heel onhandig! Ze struikelen en strompelen over de takken in hun buurt. In deze fase noemen we de jonge uiltjes daarom takkelingen.