Zwangere Guy openhartig over verslaving: 'Ik heb elke relatie op het spel gezet'

In de documentaire Zwangere Guy – Dansen op de vulkaan deelt Gorik van Oudheusden zijn rauwe en intieme zoektocht naar heling en zelfinzicht. Hij vertelt openhartig hoe hij zijn alcoholverslaving probeert te overwinnen.

Gorik van Oudheusden – beter bekend als Zwangere Guy – geldt als een van de belangrijkste stemmen uit de Brusselse hiphop. Met ongefilterde teksten en energieke liveshows groeide hij uit tot een bepalende artiest binnen de Nederlandstalige scene. Zijn grote doorbraak kwam in 2019 met het album Wie is Guy?, een platina plaat waarin hij openlijk rapt over een jeugd vol trauma en tegenslagen.

'Als ik terugdenk aan de Gorik van drie jaar geleden, dan denk ik dat er niet veel meer is om te verkloten', aldus Gorik. 'Ik heb elke relatie op het spel gezet. Vriendschappen verkloot. Mentaal is het pijnlijk om in te zien dat ik verslaafd ben: dat ik echt afhankelijk ben van alcohol.'

Gorik begon al op jonge leeftijd met het drinken van alcohol. 'Ik ben mezelf aan het verdoven sinds mijn dertiende', vertelt hij. 'Dat is niet goed, maar het is gewoon zo.' Zijn doorbraak als artiest bracht hem roem, maar ook werkte het zijn destructieve relatie met alcohol verder in de hand. Op zijn dieptepunt leeft hij van roes naar roes en ook op het podium is hij steevast dronken. 'Ik ga niet zeggen ladderzat, maar ik had altijd wel vijf shots rum en tien bier op.'

Op een gegeven moment realiseert hij zich dat hij zo niet verder kan. Hij besluit zijn levensstijl drastisch te veranderen: 'Ik leefde heel heftig en zat constant in een stijgende lijn', blikt hij terug. 'Ik was adrenalineverslaafd: alleen maar gaan, zuipen, high zijn, concerten geven en creëren. Plots was het: fuck, dit is te heavy.' Op dat moment besluit hij dat hij zo niet verder kan. Hij gooit zijn levensstijl drastisch om; hij stopt met alcohol, gaat in therapie en haalt een yogamat in huis.

Die stap betekent dat hij zichzelf opnieuw moet definiëren, niet alleen als mens maar ook als artiest. 'Je moet weten dat ik bijna zes maanden nuchter ben en gevoelens echt helemaal anders binnen komen', vertelt hij in zijn docu. Zijn muziek verandert daar ook door: 'Ik moet zeggen dat alles een beetje normaler is geworden. En saaier.' Hij vraagt zich hardop af waar 'het spannende' ervan is gebleven. 'Je kunt niet én zeggen van "ik stop met drinken" én "ik wil punk en hardcore blijven". Het is heel confronterend geweest om te zien hoezeer bepaalde substanties deel uitmaakten van mijn leven om mijn kunst te kunnen maken. En hoezeer ze deel uitmaakten van wie die gast nu was – dat heel veel mensen die persoon in kwestie ook tof vonden, terwijl ik hem niet meer zo leuk vond. Het blijft gewoon heruitvinden en ontwikkelen.'

In de documentaire deelt Gorik zijn rauwe en intieme zoektocht naar zijn nieuwe zelf. Hij probeert de band met zijn dierbaren, waaronder zijn moeder, te herstellen. Wanneer hij hoort dat hij vader wordt, komt ook zijn creativiteit weer op gang. Er moet een nieuw album komen – een antwoord op de vraag die hij zichzelf jaren eerder stelde: "Wie is Guy?"