Top 5 momenten van Maarten en Emma: ‘Dat beeld krijg ik nooit meer van mijn netvlies’ | Wortelboer en Van Rossem

Na drie seizoenen komt er een einde aan Wortelboer en Van Rossem. Emma Wortelboer en Maarten van Rossem blikken daarom nog één keer terug op de hoogtepunten én absolute dieptepunten.

Het blijft een opvallend duo: Maarten, de norse historicus die bekendstaat als brombeer, en Emma, de presentator die geen onderwerp uit de weg gaat. Samen trokken ze de afgelopen jaren door schoolbanken, beautysalons, hysterische kerstmarkten en nog veel meer bijzondere plekken. Nu het programma stopt, vroegen we hen: wat zijn jullie vijf meest onvergetelijke momenten?

Voor de aflevering over dieren reed het duo helemaal naar Zeeland om een opvang voor alpaca’s te bezoeken. ‘Volgens mij hebben we nog nooit zo ver gereden voor iets wat uiteindelijk de uitzending niet haalde. Alleen al daarom hoort dit in de top vijf thuis’, zegt Emma.

Op de boerderij wonen tientallen geredde alpaca’s, allemaal opgevangen door een vrouw die de dieren uit de meest bizarre situaties heeft gehaald. Maarten kon zijn oren nauwelijks geloven: ‘Mensen hielden twee alpaca’s op hun balkon. Op de 27e verdieping. Dat is toch compleet krankzinnig?’

Ondanks het slechte weer vond Emma het bezoek geweldig: ‘Voor alpaca’s is dit echt een paradijs. Als je een alpaca bent, wil je daar wel zitten.’ Ook Maarten was onder de indruk: ‘Ik heb nog nooit zoiets gezien. Zoveel alpaca’s bij elkaar.’

Sommige van de grappigste momenten ontstaan totaal onverwacht. Zoals toen Emma en Maarten speelden met een filter-app die hen ouder, jonger én alles daartussenin maakte. ‘Ik heb zo enorm gelachen. En we zaten nota bene gewoon buiten bij een pompstation’, vertelt Maarten.

Emma probeerde als eerste de ouderdomsfilter uit. Maarten was direct meedogenloos: ‘Jij gaat er niet bepaald op vooruit.’ Emma moest zelf ook toegeven dat het resultaat confronterend was. ‘Ik leek echt ontzettend op mijn moeder.’

Toen was Maarten aan de beurt. Dat een app hem nóg ouder kon maken, vond hij eigenlijk vooral indrukwekkend. ‘Dat is toch knap gedaan’, zegt hij serieus. ‘Als je mij nog ouder krijgt, is dat echt wel cool.’ Emma wist meteen waar het resultaat haar aan deed denken: ‘Je leek op Gollum.’ Maarten kan er alleen maar om lachen. ‘Dat was inderdaad ontzettend komisch.’

Eten is nooit zomaar eten in Wortelboer en Van Rossem. Het zijn rustmomenten in vaak chaotische situaties. Het begon klein, in het eerste seizoen: ‘Het frikandelmomentje daar bij mijn oude school!’, zegt Emma enthousiast. Op een stoeprandje zitten Emma en Maarten als echte pubers een frikandelbroodje en energydrink te taste testen. ‘Dat vond jij lekker, maar ik vond dat enorm smerig’, zegt Maarten. ‘Dat was haar favoriete schoolsnack. Dat geloof je toch niet?’

Ook de poffertjes bij Artis zijn Maarten bijgebleven. ‘Die waren verrassend goed.’ Maar het absolute hoogtepunt? De oliebollen in Halsteren. Na een eindeloze en chaotische kerstmarkt waren Emma en Maarten er helemaal klaar mee. ‘We begonnen nog enthousiast. Maar halverwege waren we compleet gedesillusioneerd. Het leek wel een doolhof’, zegt Maarten.

Maar toen ze de kerstmarkt uitliepen, stond daar een beloning op hen te wachten. ‘Een oliebollenkraam. Die oliebollen waren nog warm en dat maakte eigenlijk alles goed’, zegt Maarten. Emma is het volledig met hem eens: ‘Dit waren serieus de beste oliebollen die ik ooit heb gegeten. Het was gewoon uitzonderlijk goed gelukt.’ Maarten heeft dan ook een dringend verzoek: ‘Die kraam mag van mij best worden opgespoord.’

Een terugkerend hoogtepunt: clubjes van mensen die hun hobby bloedserieus nemen. Vooral de mannen eetclub maakte indruk. Bij binnenkomst werden Emma en Maarten al opgewacht door de plaatselijke pers. ‘Dat was meteen zó hilarisch’, vertelt Emma. ‘Fotografen kropen zelfs half over de vloer om de opnames niet te verstoren.’

Binnen troffen ze een groep oudere mannen die stond te koken alsof hun leven ervan afhing. ‘Dat was niet alleen ontzettend komisch, maar had ook iets heel aandoenlijks’, zegt Maarten lachend. Emma herinnert zich vooral hoe serieus alles was voorbereid. ‘Er lag een enorm menu klaar met vergeten groenten en bijzondere ingrediënten. Alles was tot in detail uitgewerkt.’

Maar toen gebeurde het: ‘Op een gegeven moment rook ik iets aangebrand’, vertelt Emma. De aardappelen bleken volledig mislukt doordat de mannen even niet hadden opgelet. Met zichtbaar verdriet verdween het rechtstreeks de prullenbak in. ‘Alsof dat nog niet genoeg was, begon er tijdens de opnames ook ineens iemand fanatiek te mixen, waardoor niemand elkaar nog kon verstaan’, zegt Emma.

‘Werkelijk alles ging daar mis’, zegt Maarten. ‘Maar dat maakte het juist zo grappig’, vult Emma aan. In de aflevering vat Maarten het treffend samen: 'Het is een heel curieuze bijeenkomst, hoor. Eerst dacht ik dat jullie allemaal gek waren, maar het is toch iets geworden.'

‘Comic Con staat echt op nummer één’, zegt Emma. ‘Alleen al omdat we zó goed verkleed waren. Dat beeld van ons als Frodo en Gandalf krijg ik echt nooit meer van mijn netvlies.’ Voor Emma voelt dit moment groter dan alleen een aflevering: ‘Dit is onze trilogie. Dit is onze Lord of the Rings.’

Dat juist Comic Con hun favoriete moment werd, is geen verrassing voor Emma. ‘Zolang ik weet dat Comic Con bestaat, ga ik erheen. Om dat nu samen met Maarten in vol ornaat te doen, was echt fantastisch’, zegt ze. Maarten keek zijn ogen uit: ‘We waren daar omringd door een enorme groep halvegaren.’ Toch staat ook voor hem deze aflevering bovenaan. Misschien omdat hij stiekem behoorlijk opging in zijn rol. ‘Die hoed en staf waren voldoende voor jou. Jij bent eigenlijk gewoon al Gandalf!’, zegt Emma.

Toch was niet alles leuk, er waren in die drie seizoenen ook dieptepunten.

Over hun gezamenlijke dieptepunt hoeven Emma en Maarten niet lang na te denken: de beruchte pannenkoek van duizend euro. ‘Er zat bladgoud op, bloemen, saffraan en allerlei vieze sauzen. Het was echt het goorste wat ik misschien ooit heb gegeten’, zegt Emma standvastig. Ook Maarten is vrij duidelijk: ‘Het was vies en goor.’

En dan is er nog Amsterdam. Zodra opnames daar plaatsvinden, begint Maarten, volgens Emma, steevast aan hetzelfde riedeltje. ‘Ik vind Amsterdam vies en afgetrapt’, zegt Maarten. ‘Je kunt er beter helemaal niet naartoe gaan.’ En als je er toch moet zijn, is parkeren volgens hem al helemaal een ramp. ‘Je staat altijd kilometers verderop of je betaalt een godsvermogen. Niks aan dus.’

Het programma Wortelboer en Van Rossem zit erop, maar Emma en Maarten zijn nog lang niet uitgepraat. Ideeën voor nieuwe avonturen hebben ze meer dan genoeg: ‘Van veerponten en grensovergangen tot kleine musea en bijzondere verzamelaars’, zegt Emma. ‘Je moest eens weten hoeveel leuke plannen we nog hebben’, sluit Maarten af.