Sheneeva en Chenelva (24) zijn Siamese tweeling: 'We kunnen niet gescheiden worden'

Sheneeva en Chenelva (24), de enige Siamese tweeling van Nederland. Hoe ervaren zij dat?

Sheneeva en Chenelva zijn een Siamese tweeling. In de baarmoeder zijn ze met hun schedels aan elkaar vastgegroeid. Ze hebben allebei een lichaam en eigen hersenen, ze delen alleen een belangrijk bloedvat in hun hoofd. Ze werden geboren in Suriname, maar kwamen na zes maanden naar Nederland in de hoop hier gescheiden te kunnen worden, maar dat bleek onmogelijk.

De zussen vieren hun 24e verjaardag; een bijzondere dag, want bij hun geboorte werd hun levensverwachting veel lager ingeschat. 'We zijn over onze voorspellingen heen gegroeid, we zouden nog niet eens vijf worden, hadden ze gezegd', vertelt Chenelva. 'En we kunnen heel veel dingen die andere mensen ook kunnen', voegt Sheneeva daaraan toe.

Ze zijn dan wel zussen, en onafscheidelijk, maar dat maakt ze niet hetzelfde. 'Chenelva is eigenwijs, Sheneeva is een dromer', vertelt hun oudere zus Rosianne. 'De een leidt, de ander volgt. Ze gaan niet de strijd aan met elkaar. Ze respecteren elkaar en geven elkaar tijd.'

De zussen zijn niet even lang. Sheneeva is iets langer dan Chenelva, waardoor ze rekening met elkaar moeten houden. De zussen hebben een beperking, ze zitten immers met hun hoofden aan elkaar vast. Maar beperken doen ze zichzelf niet, ze worden beperkt, vertelt hun surrogaat-oma Jetty Mathurin.

'Veel mensen denken dat we niet alleen kunnen zijn, dat we veel hulp nodig hebben. Maar dat is niet zo', vertelt Sheneeva. 'Je moet wel kijken of we dingen goed doen, maar je hoeft niet de hele dag achter ons aan te lopen', vult Cheneeva aan. 'Ik vind het echt verschrikkelijk als mensen dat doen. Het voelt alsof je je moet verantwoorden.'

Sheneeva en Chenelva krijgen veel te maken met negatieve reacties. Chenelva: 'Wat ik vroeger altijd lastig vond is mensen die zeggen: "Je gaat nooit bepaalde dingen bereiken in het leven." Of: "Je zal altijd hulp nodig hebben." Dat voelt alsof je het niet waard bent en alsof je moet bewijzen dat je het kan.' Sheneeva: 'Er was zelfs iemand die vroeg: "Waarom heeft jullie moeder jullie geboren laten worden?"' Ook worden ze vaak lastiggevallen of nagekeken op straat. 'Mensen hebben geen manieren, ze maken zomaar foto's maken of gaan filmen.'

Als kind hebben ze er weleens van gedroomd gescheiden te kunnen worden. 'Ik wilde als kind gewoon alleen zijn, omdat al die mensen steeds blijven kijken. Dat is heel irritant. Je voelt je als een puzzelstuk dat nergens past', legt Chenelva uit. Inmiddels hebben ze die wens niet meer. 'We hadden veel gesprekken toen we klein waren over dat we bijzonder zijn en dat het ook leuk is.'

Sheneeva en Chenelva staan open voor liefde, maar praten er liever niet over 'omdat heel veel mensen vragen hoe dat zit en sommige gaan er best ver in'.