Patty Brard: ‘Dat zie ik uit die periode wel vaker terug, dat ik denk: mijn hemel, ging ik zo uit op Ibiza?’

Patty Brard is een van de deelnemers van A Beautiful Mess. Aan de hand van een kijkje in Patty’s kledingkast komen we meer te weten over haar stijl, koopgedrag en mindset rondom kleding.

‘Mijn stijl is Patty Brard.’

‘Het is een jurk die 38 jaar oud is. Die heeft iemand voor mij verstopt tijdens mijn faillissement, zodat hij niet in de publieke verkoop terechtkwam. Later heb ik hem voor mijn verjaardag teruggekregen. Ik bewaak hem met mijn leven’, vertelt Patty. De jurk kon ze zich destijds eigenlijk niet permitteren. ‘Maar als je er 38 jaar mee doet, vind ik eigenlijk dat het een “koopie” was.’

‘Ik koop heel vaak kleding, maar ik leen ook heel vaak’, bekent Patty. ‘Ik kan van heel goedkoop tot duur kopen. Als ik echt iets wil hebben, dan kijk ik niet eens naar het prijskaartje.’

Impulsaankopen probeert ze in ieder geval te beperken. ‘Wat ik heb geleerd van A Beautiful Mess, is dat ik geen aankopen meer doe terwijl ik in bed lig te instagrammen. Want dan denk ik de volgende dag: oh, wat heb ik nou weer gekocht? Dus ik ben geen impulsaankoper meer – of een mindere impulsaankoper’, lacht Patty. ‘Ik ben gewoon heel eerlijk, ik ben net zo hypocriet als de rest. Ik ben “juffrouw koopgraag”. Als ik Harry Styles met een panterprinttas van Chanel zie lopen, dan denk ik: waarom heb ik hem niet? Ik ben daar gewoon heel eerlijk in.’

‘Dan weet je ook meteen waarom mijn kasten zo vol zijn, want ik kan héél moeilijk afscheid nemen van dingen die me echt raken.’ Patty wijst naar de jurk die ze aan heeft. ‘Deze gaat nooit meer de deur uit. Ja, of met mij mee, maar dan bedoel ik dus tussen die plankjes.’

‘Eigenlijk zit ik vol qua emotie, als het om kleding gaat. Alles waar echt een verhaal bij zit, vind ik heel moeilijk om afscheid van te nemen. Maar ja, het creëert wel een beautiful mess’, lacht Patty. ‘Gossiemijne, want die kasten puilen uit.’

Patty pakt een item van het kledingrek. ‘Het is een cape van mijn moeder. Ik draag hem niet, maar hij gaat ook nooit de deur uit. Ik draag hem niet omdat ik dan mijn moeder voel. Ik heb hem liever zo naast me hangen.’

Ook deze drie haute couture tops kan Patty niet wegdoen. ‘Die heb ik altijd bewaard, omdat ik dacht: ik ga ze ooit een keer aan mijn dochter geven. Die heb ik toen aan haar vader teruggegeven, toen wij uit elkaar gingen. Die heeft ze weer aan mijn dochter gegeven. En mijn dochter heeft ze weer aan mij teruggegeven, omdat ze zei: "Mam, ze behoren in jouw kast."’

Ze pakt een van de tops van het kledingrek. ‘En dan had ik alleen een turquoise broekje eronder. Dat je nu echt denkt: mevrouw, trek wat aan. Dat zie ik uit die periode wel vaker terug, dat ik denk: mijn hemel, ging ik zo uit op Ibiza? Tops die alleen uit kralen bestonden. Dat je denkt: heb ik daar nou echt niks onder aan? Nee, daar heb je niks onder aan. Circuleren die foto’s nog steeds? Ja, die circuleren je leven lang, Patty Brard.’

‘Ik hoor vaak: “Je rok is te kort" of “dat kan op jouw leeftijd niet meer”. Maar dát bepalen we allemaal zelf wel!’

‘Als ik één ding heb geleerd tijdens A Beautiful Mess, is het dat je dingen moet hergebruiken en dat je combineren kunt leren.’ Patty wijst op de jurk die ze nu aan heeft: ‘Een jackie eroverheen, of een grote trui – leuk als de mouwen er nog onderuit komen.’

‘Ik heb ook geleerd om mijn vooroordeel voor vintage- en tweedehandswinkels geswitcht. Ik vind het gewoon onzinnig om te denken dat je niet gewoon een wasje kan draaien van een ander en er daarna mee aan de slag kunt gaan achter de naaimachine. Maar er moet geen geur aan zitten. Dan ben je mij kwijt.’

‘Wat A Beautiful Mess mij ook heeft geleerd, is om te kijken naar winkels die hier een verdienmodel in zien. Van een broek een shirt maken bijvoorbeeld. Heel creatief, dat moet ik eerlijk zeggen.’

‘Maar als je ziet wat zij rekenen voor iets dat je zelf ook kunt doen… dan ben je eigenlijk gewoon een dief van je eigen portemonnee. Ga zelf eens aan de slag, hartstikke leuk. Ik wil voor mijn verjaardag een naaimachine. Ik heb het nu gezegd.’