Julien Kooij: 'Een liefdesbrief nu je er nog bent'

Drie overlijdens in korte tijd zetten columnist Julien Kooij aan het denken. Het leven banjert weer verder, maar toch is tijd kwetsbaar en 'later' niet voor eeuwig. Daarom schrijft Julien een liefdesbrief voor nu je er nog bent.

De afgelopen maand heb ik drie condoleancekaartjes op de post gedaan. Drie keer een envelop dichtgelikt die gevuld is met woorden die eigenlijk nooit goed genoeg zijn. En drie keer heb ik gedacht: hoe kan dit nu alweer?

Het leven trekt zich niets aan van het feit dat die van iemand anders stilgevallen is. En toch ging het leven daarna weer verder. Er moeten boodschappen worden gedaan, vergaderingen worden gevoerd en agenda's worden gevuld. Ondertussen vergeet je bijna je ouders een fijne vakantie te wensen.

Er zijn twee zekerheden in het leven: je wordt geboren en je gaat dood. Alles daartussen plannen we of wordt voor je gepland. We zeggen daarmee: dit gaan we later doen. Maar dat later is helemaal geen zekerheid. Soms krijg je tijd om afscheid te nemen. Soms niet. In allebei de gevallen moeten we één ding leren: tijd is veel kwetsbaarder dan we soms van uitgaan.

Want een van de kaartjes die ik moest sturen was voor een leeftijdsgenoot. Eentje zelfs voor iemand die veel jonger is gestorven. En terwijl ik aan mijn eettafel zat te zoeken naar welke woorden gepast zouden zijn, zag ik dat ik een oproep gemist had van mijn moeder. Gewoon een gemiste oproep. Maar dit keer zou ik niet denken: ik bel later wel terug. Ik zou nu gelijk terug willen bellen. Want er is iemand die op dit moment aan mij denkt. 

Want elke keer dat ik een envelop dichtlikte, besefte ik dat ik leef alsof we nog een morgen hebben. Alsof er altijd nog tijd is voor dat telefoontje, dat etentje of dat ene gesprek. Misschien moet ik stoppen met denken dat later vanzelf komt. Misschien moet ik mijn ouders vaker bedanken voor alles wat ze voor me doen. Mijn vrienden vaker laten weten hoeveel ze voor me betekenen. Mijn vriend wat vaker vertellen dat ik van hem hou. Niet omdat ik bang ben voor de dood. Maar omdat ik meer wil stilstaan bij het leven.

Een liefdesbrief nu je er nog bent. 

Ik ben blij dat je er bent.