De Devil’s Pulpit: een sprookje of de preekstoel van de duivel?

Bij het uitzicht op deze prachtige smaragdgroene kloof, omringd door een bloedrood waterstroompje en watervallen, denk je misschien dat je voet zet in een magisch sprookje. De tocht er naartoe is allesbehalve dat. De meest optimistische beschrijving is waarschijnlijk avontuurlijk. De wandeling naar deze watervallen is niet moeilijk. Vanaf de parkeerplaats loop je vijftien minuten door een bos om aan te komen bij een smalle trap naar beneden. Je komt dan midden in de kloof te staan. Maar om de mooiste delen van de kloof te zien, moet je een weg banen door het (meestal) ijskoude water. En je weet: Schotland is prachtig, maar de temperaturen zijn er niet bepaald om warm van te worden. Ben je klaar voor deze uitdaging? Het uitzicht is het gelukkig wel meer dan waard!

De officiële naam van deze magische plek is Finnich Glen, maar inmiddels staat het beter bekend als Devil’s Pulpit. In het Nederlands betekent dit ‘Duivelse preekstoel’, een bijnaam die te danken is aan de rots in de vorm van een, jawel: een preekstoel. Het bloedrode water dat door de kloof stroomt maakt deze grimmige bijnaam nog passender. Maar maak je geen zorgen. De bloedrode kleur van het water is niet het werk van de duivel en het water zelf is niet eens écht rood. Hier word je optisch bedrogen: deze kleur wordt namelijk veroorzaakt door de onderliggende rode zandsteen.

Dit optische bedrog zorgde wel voor veel legendes en verhalen rondom deze plek. Zo zou de duivel hier zijn volgelingen toespreken en volgens anderen hielden druïden hier geheime bijeenkomsten of werd de rots als executieblok gebruikt door heksen.