Voor je dagelijkse dosis seks en drugs ga je naar onze nieuwe website op NPO3.
Hoe tantra mijn kijk op seks veranderde
16-05-2024
leestijd 2 minuten
COLUMN VAN DIVA
Al vier maanden voel ik mij een soort Alice in Wonderland. Of ja: de X-Rated-versiedaarvan. Voor de serie ‘Diva’s Fantasy’ duik ik namelijk in allerlei spannende werelden die voor mij compleet onbekend terrein zijn. Zo belandde mijn hoofd tussen vier bilhelften in de stripclub, domineerde ik een slaaf in een BDSM-kelder en danste ik dronken van de tequila in de wildste queer clubs van ons land. Het viel me op hoe comfortabel mensen zijn met hun seksualiteit en dat zeopenlijk voor hun behoeftes uit durven te komen. Maar hoe meer bewondering ik kreeg voor deze mensen, hoe meer ik me realiseerde hoe weinig ik zelf eigenlijk voor seks voel. En als 25-jarige ‘sexy goddess’ (shoutout naar stripper Nova voor deze geweldige term) voelt dit niet oké! Ik voelde nood om te onderzoeken in welke wereld ik antwoorden kon vinden en zo kwam ik uit bij… *spiritueel tromgeroffel*…tantra!
Via het wereldwijde web belandde ik bij een tantra-school met verschillende workshops waar iedereen welkom is. En nou klinkt ‘d e natuurlijke verbinding met je lichaam, hart en bekken toelaten', lang niet zo spannend als ‘hete lapdance door sexy vrouwen in bikini.’ Maar is het minder belangrijk? Zeker niet! Ik belde met Wendy Doeleman, de oprichtster vande tantra school, en besloot gelijk met de deur in huis te vallen: “Wendy, ik kan alleen maar aan seks doen of denken als het met iemand is waar ik echt gevoel voor heb. Als dat gevoel er niet is, boeit het me geen reet. Gek, hè?’’ Wendy begon te lachen aan de andere kant van de lijn. ‘Gek?! Dat is toch prachtig!’
Wendy vertelde me dat het probleem niet volledig bij mij ligt (altijd fijn om te horen) maar bij het beeld van seks waar we mee opgroeien: alles wat we meekrijgen vanuit school en de media. Er wordt voornamelijk gefocust op geilheid, het werken naar een hoogtepunt en that’s it. Exact het beeld dat ik van seks heb en waar ik mij tegelijkertijd totaal niet in thuis voel. Bleek dus dat Wendy zich als twintiger precies dezelfde vraag had gesteld: ‘Er moet toch meer aan zijn dan dit?’