In Niet klein te krijgen volgen we kinderen die moeten omgaan met iets waar niemand op voorbereid is: ziek worden, tegenvallers, behandelingen, herstel… en toch elke keer weer opstaan. Eén van die kinderen is Mila. Tijdens de opnames zagen we haar op haar kwetsbaarst: moe, uitgeput en midden in een zware behandelperiode. Maar we zagen óók haar humor, lef en positiviteit.
Nu, maanden later, spreken we Mila opnieuw. Hoe gaat het met haar? Wat doet het met haar om zichzelf terug te zien op televisie? En hoe is het om ineens herkend te worden, berichtjes te krijgen van kijkers en zelfs van fans in pretparken?
Mila, hoe gaat het nu met je, na de opnames?
Het gaat gelukkig veel beter met mij. Geen chemo’s meer, veel herstellen, spelen met vrienden… gewoon weer lekker opknappen.
Tekst gaat verder onder de afbeelding

Hoe kijken jullie terug op de opnames?
Toen we de opnames filmden, was ik echt supermoe, zoals je kon zien, en had ik helemaal geen kracht. Maar nu, als ik terugkijk en zie hoe zwaar het was en hoeveel pijn ik had, ben ik juist zó blij dat ik gezond ben.
Krijg je veel positieve reacties nu je te zien bent in Niet klein te krijgen?
Jazeker! Ik krijg echt superlieve reacties, zoals: “Wat een schatje, ik hoop dat ze snel beter wordt.” En mensen zeggen ook vaak: “Zo knap dat je erover kan praten.” Helemaal mee eens.
Je hebt gezegd dat je net zo beroemd wil worden als Jurre. Word je al veel herkend?
Soms wel en soms niet. Een keer appte een meisje mij: “Hé, ik zag je bij Toverland, maar ik durfde geen foto te vragen.” Dat hoor ik zó vaak. Je hoeft niet bang te zijn dat ik nee zeg, ik vind het juist echt zó leuk om met een fan een foto te maken, dat maakt mijn dag!
Heb je een tip voor kijkers om, net als jij, zo positief in het leven te staan?
Ik denk: gewoon positief blijven kijken. Ik was ziek en ik zei tegen mezelf: “Mila, je bent nu ziek, je krijgt de zwaarste chemo, maar je wordt door al die troep beter. Ze doen het om jou beter te maken. Na de regen komt een mooi, warm zonnetje.”