Van de zomer ben ik getuige geweest van een ongeluk. Een auto verleende geen voorrang bij het linksaf slaanen schepte een rechtdoorgaandefietsster. Deze fietsster had haar verstandelijk gehandicapte dochter bij zich, zij fietste achter haar moeder, zij werd niet geschept. De politie was snel ter plaatse, 3 wagens en 6 man sterk, ook een ambulance kwam snel. Nu mijn probleem: Ik ben begeleidster van verstandelijk gehandicapten en ik kende het meisje van enkele jaren gelden, uit mijn stageperiode. Ik heb mijn getuigenverklaring aan de agent gegeven en hem verteld dat ik het meisje kende en haar niet in staat achttte zelf verder naar huis te fietsen, de agent dacht zelf echter van wel en wilde het meisje op haar fiets zetten. Later werd duidelijk dat het meisje toch inderdaad niet in staat was om alleen naar huis te fietsen. De agent vroeg vervolgens of IK het meisje naar huis wilde brengen? Huh- Ik? Wie is hier op dit moment de hulpverlener? Het meisje was behoorl;ijk overstuur en kon niet veel meer uitbrengen dan mama-auw, dus er zal het nodige ook aan groepsleiding moeten worden uitgelegd. Ik stond zo ontzettend perplex van de afschuwelijke lakse enarrogante houding van de agent, mijn vertrouwen in de politie is tot een zeer laag pitje gezakt. Ik heb nog op de prachtige Politie site gekeken of ik een klacht kon indienen maar daar is geen plek voor, wel een (betaald) telefoonnummer.