Hallo,
Op 13 juni 2009 kreeg ik op mijn werk een hevige pijn. Deze pijn kende ik niet en ben naar huis gebracht onder begeleiding van mijn collega. Thuis aangekomen had ik contact met mijn vader die de huisartsenpost van Zaandam aan de telefoon had. De huisartsenpost nam contact op met mij en vroeg mij vragen waar ik de pijn had. Ik vertelde dat ik niet kon lopen staan of liggen zo een pijn had ik in mijn onderbuik. Ik moest naar de huisartsenpost komen. Maar de pijn was zo hevig dat ik eigenlijk liever direct naar het ziekenhuis wilde gaan. Mevrouw van de huisartsenpost belde de ambulancedienst en die weigerde de rit !!!Met geluk dat mijn partner bij mij was en die een vriend vanuit amsterdam liet komen om naar de huisartsenpost te brengen waren wij binnen een half uur aanwezig. Eenmaal aangekomen ben ik flauwgevallen en werd ik na een kwatier wakker op de huisartsenpost. Hier bleek dat ze me niet konden helpen, en er moest nu kon er voor 200 meter wel een ambulance komen. Vanaf dat moment is alles heel snel gegaan!!
Wat nu bleek is dat ik een acute EUG had (buitenbaarmoederlijke zwangerschap) met een inwendige bloeding. Ik had volgens de arts het geluk gehad en dat het niet langer had moeten duren en dat ik dan het leven gedag kon zeggen. Ik was natuurlijk allang blij dat ik het allemaal overleeft had maar ik wil wel werk maken van het feit dat VZA mij geweigerd had terwijl ik blijkbaar een inwendige bloeding had.
na een operatie waar ik anderhalf liter bloed was kwijtgeraakt en een eierstok mocht ik na 5 dagen naar huis. De tweede nacht was het weer feest. Weer was er een hevige pijn en deze keer was ik echt bang dat het nu wel zo ver was om gedag te zeggen. Mijn vriend belde dit keer rechtstreeks 112 en binnen 20 minuten waren de broeders aanwezig. Maar ook dit ging weer met tegenzin: De broeders wilden mij niet naar beneden tillen terwijl ik op dat moment nog maar 45 kilo woog. ook wilden ze niet de brancard pakken aangezien mijn trap "stijl" was. BNa lang discusieren en aan mijn lichaam trekken hebben ze me naar beneden gehaald met de brancard. Ook dit was weer met tegenzin.
Ik moet zeggen dat ik echt ontzettend naar behandeld ben ook met directe vragen van de broeders of ik zwanger wilden worden terwijl ik net een eierstok ben kwijtgeraakt plus ik ben pas 19. ik zit nog niet echt te wachten op een kleine baby!!!! Ik vind dit erg beschamend van VZA en ik vraag me af ik wat voor rechten ik sta. MAG een ambulance je weigeren!!??
Met vriendelijke Groet
D.Kapoen