Te mooi om waar te zijn?

...dan is dat ook meestal zo, lees ik regelmatig in V&B. De situatie is als volgt: Nadat mijn tante weduwe is geworden heeft een alleenstaande vriendin haar uitgenodigd om bij haar in het voor haar te grote huis te komen wonen. Tante is nooit zelfstandig geweest, heeft altijd alle boontjes door oom laten doppen, heeft geen kinderen en daarom heeft ze de uitnodiging geaccepteerd. De (oudere) vriendin is welgesteld, blij met gezelschap, de taakverdeling en eventuele verzorging bij ziekte e.d. en tante (AOW en de opbrengst van haar huis in de spaarpot) hoeft geen huur

te betalen. Alleen de kosten van wat kleinigheden worden samen gedeeld. Verder bekostigen zij ieder hun eigen huishouding. Inderdaad, te mooi om waar te zijn. Pas na de verhuizing hebben de beide dames samen een pro forma samenlevingscontract opgesteld waarin deze afspraken werden vastgelegd, zo ook een opzegtermijn. Tevens werd afgesproken dat tante een notaris zou benaderen over een standaard samenlevingsovereenkomst en over een redelijke vergoeding van de verbeteringen in het huis, die tante aan had laten brengen. De notaris vond dat de machtspositie van de vriendin wel erg groot was. Hij stelde daarom een samenlevingsovereenkomst op waarin tante bij gedwongen vertrek ook een vergoeding zou krijgen van de vriendin voor verhuis- en inrichtingskosten. Verder nam hij in de overeenkomst op dat tante bij gedwongen vertrek ook zou meedelen in de gestegen waarde van het huis van de vriendin. Deze heeft de overeenkomst verworpen, er is dus geen notariële akte. Tante kan zich niet herinneren of ze dat pro forma contract ooit hebben ondertekend. Ze heeft in ieder geval geen kopie. Aanvankelijk was het samenwonen een succes, maar allengs voelde tante zich steeds meer in de ondergeschikte rol van “Madge Allsop” gemanoeuvreerd , het ondergesneeuwde bruidsmeisje van “Dame Edna Everidge”. Bij het geringste meningsverschil zegt de vriendin dat tante maar op moet stappen. Daarom schikt zij zich maar in haar Madge-rol en probeert de vrede te bewaren.

Onze vragen: kan tante

op straat worden gezet, heeft zij toch nog ergens recht op, is er een wet die haar beschermt, moeten we haar in dat geval een advocaat adviseren? (Verhuizing naar een verzorgingshuis is geen optie).

Alvast bedankt voor eventuele adviezen.