Is het 6 stappenplan van de 22 topeconomen wel de goede oplossing?

Het voorstel van de topeconomen om de huizenmarkt aan te pakken is halfslachtig en de zoveelste variant, die reeds door de politieke partijen en andere partijen bedacht is.

Het uitstellen van het plan tot 2015 is ordinaire kiezersbedrog en de verlaging van het hoogste belastingtarief ter compensatie van de HRA vermindering lokt willekeur uit, omdat de HRA en de inkomstenbelasting twee verschillende zaken zijn.
De economen wilden ook de pensioenfondsen bij het plan betrekken, maar deze fondsen zullen zeker niet de riskante hypotheken van de banken overnemen.
Kortom het voorstel van deze economen is te vaag en zal de huizenmarkt niet uit het dal trekken.

Het klinkt misschien onmogelijk maar de onderdelen hypotheekrenteaftrek, overdrachtsbelasting, huurwaarde forfait, de tijdbom door de nationale hypotheekschuld enz. enz. kan best op een soepele, slimme en creatieve binnen 14 jaar opgelost worden met een zeer gunstig effect voor de huiseigenaren, de overheid en de banken.

In het kort een deel van mijn een deel van mijn uitgewerkt voorstel.

Een belangrijk onderdeel van mijn voorstel is, dat het hele systeem na 14 jaar hervormd wordt.
Alle financiële voordelen en nadelen voor de huiseigenaren zijn dan gelijk en kunnen tegen elkaar geschrapt worden.
Dus geen HRA meer, maar óók de WOZ, de overdrachtsbelasting, huurwaarde forfait enz. enz. vervallen ook.

Huiseigenaren:

Mogen nog 14 jaar gewoon de hypotheekrente aftrekken, maar moeten 2% van de hypotheekschuld SPAREN bij hun hypotheekbank.
Door de rente op rente hebben zij 38% van het hypotheekbedrag gespaard.
Op de dag van de hervorming lossen alle huiseigenaren met dit spaargeld een deel van hun hypotheekschuld af. Zij hebben dan een lage hypotheekschuld en zijn verlost van de WOZ enz. enz.


De banken.

Tijdens de voorbereidingstijd blijven de banken geld verdienen.
Zij innen normaal de rente van de hypotheekschuld en berekenen ook een marge (was op 2% gesteld) tijdens de verplichte spaarperiode over het spaargeld.
De banken krijgen een goede financiële buffer, want de waarde van het onderpand (de garantie) is aanzienlijk hoger de schuld (jaarlijks wordt er ongeveer 13 miljard gespaard).


De overheid.

De overheid speelt quitte als ongeveer de helft van de nationale hypotheekschuld is afgelost.
Als er meer afgelost wordt, heeft de overheid enig nadeel.
Daar tegenover staat de gigantische vereenvoudigingen van het systeem en het verdwijnen van een stuk onnodige bureaucratie (geld rondpompen).
Denk maar aan de loonkosten en de overhead van een groot aantal ambtenaren.
(Belastingambtenaren, taxateurs, administratieve medewerkers, rechters bij beroepszaken, kantoorgebouwen enz.).
Een aantal diensten, die het systeem ondersteunen, bijvoorbeeld: de waarderingskamer kan opgeheven worden.
De tijdbom onder ons betalingssysteem, die door een sterke stijging van de rente nog altijd aanwezig is, wordt door dit voorstel geëlimineerd.
Erfenissen worden groter, waarvan de overheid ook een graantje meepikt.