Bij een scheiding is tussen man en vrouw, die in gemeenschap van goederen 20 jaar waren gehuwd,door henzelf een financiële paragraaf in het scheidingsconvenant opgemaakt, die achteraf zeer nadelig voor de vrouw heeft uitgewerkt. Financieel kon zij absoluut niet rondkomen. Zij is letterlijk ziek geworden van de financiële zorgen, terwijl haar ex met zijn ruime inkomen zijn leven voort kon zetten. De man had op 1 A4tje de toekomstige kosten voor de vrouw uit de losse pols opgeschreven, de vrouw is daar - in al haar onwetendheid - mee akkoord gegaan.
De advocate, tevens erkendscheidingsbemiddelaar, die volgens mij de belangen van beide partijen moet behartigen of in ieder geval zou moeten wijzen op of waarschuwen voor duidelijke onvolkomenheden in de door de beide ex-echtelieden opgemaakte financiële bijlage van het convenant, heeft daar niets op uitgedaan, de financiële paragraaf amper bekeken en in ieder gevalnergens, en zeker niet aan de normale regelgeving (Trema normen),getoetst.
Het scheidingsconvenant is in 2005 opgemaakt, tot op de dag van vandaag heeft zij daar nadeel van ondervonden, hoewel haar financiële positie op dit moment wel beter is door eigen toedoen (heeft fulltime baan gevonden). Inmiddels is zij er wel achter gekomen dat het niet mogelijk is om de over de afgelopen jaren te weinig betaalde alimentatie terug te vorderen van de ex-echtgenoot. Voor een wijziging van de partneralimentatie en de rechterlijke uitspraak (over het ingediende scheidingsconvenant) had zij direct een rechtszaak aan moeten spannen. Dat is niet gebeurd omdat zij immers dacht dat het goed geregeld was.
Mijn vragen:
1) moet een scheidingsbemiddelaar/mediator altijd de financiële belangen tussen de beide partijen goed bewaken? Als de advocate daarvoor gewaarschuwd zou hebben, moet zij een dergelijke opmerking dan in het convenant opnemen en mag je ervan uitgaan dat dat niet gebeurd is als die opmerking ontbreekt?
2) kan de vrouw de scheidingsbemiddelaar achteraf nog (financieel) aansprakelijk stellen voor de geleden schade, immers een berekening volgens de zgn. Trema normen over de afgelopen jaren is goed te maken en zou de financiële disbalans, en dus de geleden schade voor de vrouw, duidelijk maken.En in welke mate valt er succes te verwachten van een dergelijke procedure, immers de advocate zal erop wijzen dat beiden akkoord waren met de financiële paragraaf en daarvoor ook getekend hebben?
3) kan er een klacht ingediend worden over de nalatige handelswijze van de advocate/scheidingsbemiddelaar/mediator. Immers zij is speciaal opgeleid om goed te bemiddelen tussen ex-echtgenoten en heeft haar bemiddelende en toezicht houdende rol in ieder geval voor het financiële gedeelte ernstig verzaakt.