Een foutje van het UWV , een heel leven geruïneerd.

Toen het Belgische bedrijf waarvoor ik werkte zich terug trok van de Nederlandse markt, werd ik voor het eerst werkeloos. De sociale lasten werden gewoon in Nederland afgedragen, vanuit mijn Belgische werkgever. Het UWV begreep echter "de constructie " niet, waarop er betaald werd, wisten ze naar 2 maanden te melden.
Als alleenstaande huiseigenaar, met hypotheek en zonder inkomen dus ook geen voorlopige teruggaaf is dat al te lang.

Na iets meer dan 2 maanden thuis te zijn , belande ik totaal in de war in het ziekenhuis. Op een gesloten afdeling. Na een maand of 5 wordt eindelijk mijn ww toegekend. Maar sta wel als "ziek" geregistreerd en niet als werkzoekende (is vrij lastig ook vanuit een gesloten afdeling). Dus, mijn woonlasten verzekering, betaald niet.

Zo begon het, inmiddels ben ik al mijn bezittingen kwijt, weet ik hoe de pijn van echte honger voelt en door de schaamte is er amper nog sociaal leven mogelijk. Eigenlijk is dit al jaren geen leven, maar overleven, iedere dag weer.
Nu sinds enkele maanden heb ik een relatie, na 7 jaar alleen, heb ik niet alleen een vriendin, maar ook 2 schatten van (stief)kinderen . Zij hebben mij weer tot " leven" geroepen. Maar.... geld maakt niet gelukkig, maar helemaal geen geld, maakt zwaar ongelukkig. €40 in de week is niks.
Ik wil nu eindelijk gaan proberen om iets te gaan verhalen bij het UWV, maar ik heb geen flauw idee hoe ik dat moet aanpakken en of het überhaupt mogelijk is.
Nog zuurder is dat mijn plannen om voor mezelf te beginnen, door het UWV afgekeurd worden, vanwege de restschuld op mijn hypotheek.
Wie weet wat ik kan doen?
Waar kan ik terecht?
Ik heb geen cent, maak ik wel een kans?