Onlangs is mijn Vodafone abonnement stilzwijgend verlengd met een jaar. Dus de klantenservice gebeld om nog eens te Telecomwet in herinnering te brengen. Boodschap was duidelijk: mijn contract loopt nog 1 jaar, tot februari 2013. Is het mogelijk om een ander abonnement te krijgen dan? Ik wilde n.b. een duurder abonnement inclusief toestel waarvoor ook nog eenmalig betaald moet worden. Nee dus. Een tweede abonnement was natuurlijk wel mogelijk. Was het mijn verbeelding of proestte de man het nu bijna uit van het lachen bij het verlenen van deze Vodafone ‘klantenservice’? Schermen met de wet en de Vodafone brief met daarop zwart-op-wit de contractduur van één jaar maakte allemaal weinig indruk. We hebben het allemaal in beraad en vooralsnog hebben we geen reden gezien om systemen, procedures, contracten (en klantenservice) aan te passen op de veranderde wetgeving. Dus nee, nee, nee: uw contract loopt nog een jaar, nee u kunt niet opzeggen, nee u kunt uw abonnement niet aanpassen.
Ik realiseer me nu weer ten volle dat deze global players zoals Vodafone een maatje te groot zijn voor Nederland, de wetgever en de handhaver. Deze marktpartijen zien de Nederlandse wet meer als een richtlijn, een suggestie. Op voorhand staan ze er misschien niet onwelwillend tegenover maar het financiële plaatje geeft uiteindelijk de doorslag. En afronden per minuut is winstgevend maar afronden per jaar is natuurlijk nog veel winstgevender.
Nederland heeft de strijd ook opgegeven. Europa stelt afronden per seconde verplicht maar Nederland ziet vooralsnog geen reden om afronden per minuut te verbieden. Niet ‘alle’ marktpartijen stapten op ‘exact’ hetzelfde moment over op afronden per minuut. Marktafspraken kunnen dus niet bewezen worden. Geen reden tot ingrijpen dus.
Wat is ironie? Klantenservice!