Ik heb sinds oktober 2006 een Nokia N95, die ik kreeg bij mijn abonnement, met bijbetaling. Na 6 maanden, dus in maart, ging t toestel kapot. Ik ben toen eerst naar t verkooppunt geweest, waar ze hem 1 dag hebben gehouden, en vervolgens tot de conclusie kwamen dat zij hem niet konden maken. Toen ben ik doorgestuurd naar een ander bedrijf, waar ze hem binnen 5 werkdagen zouden maken. Na 5 dagen werden we opgebeld met de mededeling dat zij hem ook niet konden maken en dat ie opgestuurd moest worden. Hij is toen 2 weken in reparatie geweest, en toen ie terugkwam was ie nog kapotter! Hij moest dus weer opgestuurd worden, en ondertussen hebben wij contact opgenomen met Nokia care. Nou, dat care mogen ze weg laten want dat doen ze dus niet. Zolang als ie weg was konden ze niks doen en we kregen ook geen vervangend toestel, terwijl de losse toestel prijs van mijn telefoon toch 8oo euro bedraagt. Ze hadden verteld dat als ie nu terug zou komen en hij t nog niet zou doen, dat we dan een andere kregen. Nu 3 maanden later worden we eindelijk opgebeld dat ie terug is, dus ik naar de winkel. Wil ik uitproberen of ie t nu wel goed doet, is het hele sim-kaart houdertje afgebroken, dus ik kon hem niet testen. Toen heb ik dus weer een aantal dagen moeten wachten tot dat dus ook gerepareerd was. Gisteren, dinsdag dus, konden we hem dan eindelijk ophalen, en we zitten in die winkel, ik zet hem aan, en het grootste probleem, de camera-functie, was verholpen, maar de toetsen deden het nog steeds niet! Hij is dus nu weeeeeeeer opgestuurd voor reparatie, en we hebben Nokia weer opgebeld, en ipv een nieuw toestel te geven, wat mij zo onderhand goedkoper lijkt, wordt dus nu alles in het oude toestel vervangen, maar we moeten daar dus weer een x aantal weken op wachten. Ik zit dus nu van de driekwart jaar dat ik dat ding heb, al een kwart jaar zonder telefoon, maar ik moet wel mijn abonnement door blijven betalen. Dit mag toch niet zomaar?? Ik wil nu gewoon een telefoon die werkt, t kost ons handenvol geld en ondertussen hebben we er helemaal niks voor!
Met gefrustreerde groet,
Monique