Slagboomproblematieken

Gisteravond (27 juni 2004) reed ik rond 23:30 uurvanaf mijn vriendins huis naar mijn huis in Tiel. Daarvoor moet ik een overweg van de spoorwegen kruisen. Nu was de slagboom naar beneden en rinkelden er overal belletjes. Normaliter een teken dat er een trein aan komt. Er stond een man midden op de spoorweg, tussen de slagbomen, voor mijin eerste instantie met dubieuze redenen. Deze man wenkte mij echter dat ik maar tussen de slagbomen door moest komen rijden. Na enige huivering deed ik dit toch maar. Deze man vertelde mij, dat hij daar al een minuut of vijf stond te wachten, en er in geen velde of wegen een trein te bekennen was. Auw, probleempje, dacht ik. De man werd bedankt en ik reed verder naar huis. Eenmaal thuis aangekomen, heb ik 0900-8844 gebeld, die mij mededeelde niets voor mij te kunnen betekenen en ik naar de NS moest bellen. De behulpzame agent voorzag mij van een telefoonnummer voor storingsmeldingen aan slagbomen van de NS te Utrecht. Toen ik dit nummer belde, was de reactie van de beambte bij de NS dat ik niet het goede regionummer gebeld had en contact moest opnemen met de NS te Zwolle. Hij voorzag mij van dit telefoonnummer. Ik weer bellen. Toen ik contact kreeg met de meldkamer te Zwolle, deelde de desbetreffende persoon mij doodleuk mede dat ik toch bij het meldpunt te Utrecht moest zijn. Toen was voor mij de maat vol en ben ik maar gaan slapen.

Moraal: Is dit nu de dienstverlening die de NS zo hoog op zijn lijstje heeft staan? De Nederlandse bevolking zou toch juist alert moeten zijn en een maatschappelijke taak op zich moeten nemen? Het is niet moeilijk te begrijpen dat dit soort acties alertheid niet echt in de hand werken! Wat is de moeite voor een beambte bij het meldpunt te Utrecht (het in eerste instantie gebelde nummer) om melding te maken van de storing en dit aan zijn collegae door te geven? Ik ben teleurgesteld in de dienstverlening van de NS.

Met vriendelijke groet,

R.M. Arcos Aguilera.