Een fietsenmaker die zich niet verantwoordelijk voelt wanneer hij dat wel is, kan vervelend zijn voor de consument, maar ook voor hemzelf, omdat hij dan als onbetrouwbaar en niet integer wordt gezien, oftewel geen aantrekkelijke zakenpartner is.
Het gaat om het volgende. Ik had de fiets weggebracht voor een check-up, en een dag na teruggave kwam ik erachter dat de oplaadbare batterijen in het achterlicht waren gedegradeerd tot alkalinespul. Daarmee heeft de fietsenmakertwee fietsonderdelen (de twee batterijen) ondeugdelijk hersteld.
De normale herstelprocedure voor lege oplaadbare batterijenis immers het opnieuw opladen ervan.
Nu kan ik mij voorstellen dat de fietsenmaker dat niet wilde/kon doen (bang ze te beschadigen door verkeerd laden/geen laadapparaat beschikbaar), dus daarom dien je als consument mijns inziens ook vervanging door alkalinespul accepteren als redelijk alternatief, mits de lege oplaadbare batterijen ook teruggegeven worden. Zonder dat laatste heb je een onredelijke handelswijze, en die hoef je niet te pikken.