Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Rutte negeerde archiefwet en wiste jarenlang elke dag sms’jes

Landsadvocaat: toestel premier had ruimte voor slechts 20 berichten
Joop

De zelfredzaamheid van de beeldschermgeneratie

  •  
10-07-2017
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
842170660_ed66c50966_b

© cc-foto: Ana C.

De jongste generatie weet niet beter. Kunnen zich een leven zónder digitale, wereldse communicatiemiddelen niet (meer) voorstellen
Voorbijgangers keken vreemd op toen ze in de staat Ohio een auto zagen rijden. Nu is een rijdende auto op zich niets geks natuurlijk, ware het niet dat de bestuurder een achtjarig kereltje was met op de bijrijdersstoel zijn vierjarige zusje. Terwijl pa en ma beiden op de bank in slaap waren gevallen, wisten de kinderen de autosleutels te vinden en te ontsnappen uit het ouderlijk huis. Ze werden aangehouden en de jonge coureur vertelde doodleuk tegen de verbouwereerde politieagenten dat ze op weg waren naar McDonald’s en dat hij door het bekijken van YouTube-filmpjes het autorijden had geleerd.
Zelfredzaamheid. Met dank aan ons aller internet. De jongste generatie weet niet beter. Kunnen zich een leven zónder digitale, wereldse communicatiemiddelen niet (meer) voorstellen. Een en ander werd me onlangs duidelijk toen ik met een tweede klas vmbo gipsmaskers ging maken. Vanwege de te verwachten paniek onder de dames (want: make-up!) had ik de les van tevoren al een voorzichtige aankondiging gedaan dat die beruchte gipsopdracht eraan zat te komen. Die maandag stroomde het lokaal tijdens het begin van de eerste les langzaam vol met pubermeiden en natuurlijk ook jongens, maar die vonden dat de dames zich maar aanstelden. Allen ongeschminkt. De vernietigende blikken richting mijn kant waren ontelbaar. Wat had ik ze aangedaan! Zonder make-up naar school! Vet voor schut!
Nadat ik de opdracht had uitgelegd en er tweetallen waren gevormd, kon het gipsfeest beginnen. Om te voorkomen dat de gipslaag aan de huid én wenkbrauwen blijft plakken, werd er gretig met vaseline gesmeerd. Daarna kon men verder met het beplakken van het hoofd met minimaal drie laagjes gipsverband. Het ging wonderbaarlijk goed en de gipsafdrukken van hun hoofden lukten aardig. Nadat alle gezichten waren gewassen werden de (gips)rollen omgedraaid en moest nummer twee van de gevormde duo’s eraan geloven. Inmiddels lieten ook de stoere mannen uit deze klas merken dat ze toch ijdeler waren dan dat ze zich in eerste instantie voordeden. Ondertussen geloofde niemand me toen ik tussendoor enigszins sarcastisch zei dat dit de leukste opdracht van hun hele schoolcarrière zou worden.
“Meneer, hoe lang hebben we nog?”, vroeg Nora met paniek in haar ogen, meteen gevolgd door de mededeling dat ze minstens een half uur nodig had om haar gezicht weer toonbaar te maken. Gelukkig hadden we nog ongeveer een half uur tijd voordat de pauze zou beginnen en niemand aan de gezichten kon zien in wat voor gipshel ze de voorgaande momenten hadden geleefd. Terwijl de jongens een educatief verantwoord gewelddadig spelletje speelden op hun mobieltje – ben ik echt zo’n waardeloze leraar? – kwamen bij de meiden routineus de tassen met make-up benodigdheden tevoorschijn. Plamuurmaterialen in diverse diktes en tinten, cosmetisch verantwoorde martelwerktuigen en de gekste vormen sponsjes en kwasten lagen op de werktafels waar zojuist de zo gehate gipsbenodigdheden hadden gelegen.
Ik kreeg respect voor hun gedrevenheid én fijne motoriek. Ondertussen hield ik een oogje in het zeil, terwijl de tijd verder tikte en de lijken bij de spelletjes van de jongens zich tot ongekende hoogte leken op te stapelen. Vlak voor tijd, toen de laatste puntjes foundation zorgvuldig waren weggesmeerd, vroeg ik met oprechte belangstelling wie hun al deze beautytechnieken had geleerd? “YouTube, meneer. Daar staan kei veel tutorials op van make-up artists en beautyvloggers…” Aha.
Toen de bel ging en de pauze begon, stoven de leerlingen de klas uit. De maskers waren af en konden een weekje drogen, diverse levels waren bereikt met de virtuele spelletjes op de telefoon en de gezichten stonden weer stralend en strak in de lak. Terwijl ik de deur van het lokaal afsloot, vroeg ik me af hoe de dames uit deze klas hun gezichtsherrijzing hadden aangepakt zonder digitale make-uplessen en tutorials van al die beroemde schoonheidsvloggers. En, belangrijker nog, hoe het met de jonge coureur en zijn zusje in Ohio zou zijn afgelopen als er geen YouTube had bestaan.

Meer over:

internet, opinie, leven

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (19)

Minoes&tuin
Minoes&tuin13 jul. 2017 - 13:25

Een storing een hack en alles ligt plat. Niemand weet meer iets of kan nog iets regelen. Zelfs de make-up helpt daar niet aan.

spagaat
spagaat12 jul. 2017 - 7:39

Zeker niet alle schoolmeisjes dragen make-up, dat beeld moet echt gecorrigeerd. Op het VWO en ook op de HAVO is het uitzondering en gaan verreweg de meeste meisjes naturel. Op het VMBO is dat inderdaad anders.

n/a
n/a10 jul. 2017 - 16:56

Hoewel internet ooit als een prachtige uitvinding is begonnen neemt de ergernis over het gebruik bij mij steeds meer toe. Het veel gebruikte argument van gemak is steeds minder aantoonbaar. De onveiligheid waar we iedere dag op gewezen worden moedigt het gebruik ook niet aan. Er zal een tijd komen dat internet steeds meer gemeden zal worden. Het internet gaat aan het commerciële verdienmodel en de diefstal en bedrog die daar mee gepaard gaat uiteindelijk ten onder. De toekomst zal uitwijzen dat de echte sociale wereld veel aangenamer is. En vooral makkelijker.

1 Reactie
Stientje2
Stientje210 jul. 2017 - 18:14

Laten wij het hopen Jonas. Ik ben het helemaal met je eens.

Stientje2
Stientje210 jul. 2017 - 15:20

Dat jongeren met internet zijn opgegroeid, is begrijpelijk. Zo is de tijd nou eenmaal. Maar ouderen beginnen ook heel vlijtig mee te doen, al is het vaak moeilijk het e.e.a. door te hebben, plus dat men wel gedwongen wordt. Vandaag kwam op het nieuws dat het mogelijk is dat er binnenkort géén post meer wordt bezorgd, en dat je voortaan je berichten, leuke verjaardagskaarten, overlijdenskaarten of een persoonlijke gezellige brief aan familie of vrienden, via je Smartphone moet verzenden. Maar als je nou geen Smartphone hebt? Een paar weken geleden ging een zéér eenvoudig mobieltje van mij kapot. Ik heb dat ding i.v.m. calamiteiten voor onderweg in de auto etc. Heel handig, zeker nu ook nog de "praatpalen" van de ANWB zijn verdwenen. Als er problemen zijn onderweg kan je bellen/bericht versturen met een Smartphone, maar niet met een eenvoudig mobieltje. Ik had dus een nieuw apparaat nodig en maar gekocht. Met iets meer faciliteiten, omdat ik slecht horend ben. Die kan ik dus in de prullenbak gooien, omdat ik genoodzaakt ben een smartphone te kopen, wil ik mijn post kunnen ontvangen en versturen elders. Maar hóe werkt dat, met al die technische termen, waar ik geen kaas van heb gegeten? En dan díe ouderen die zelfs geen gewoon mobieltje hebben? Mijn kinderen zeggen: Ma, niet doen, dat is véél te ingewikkeld. Maar mijn post dan? En de bedrijven/gemeenten/belastingen, die het de gewoonste zaak vinden om te WattsApp(en)? Heet dat zo?

6 Reacties
Cliff Clavin
Cliff Clavin11 jul. 2017 - 11:19

Mooie inzending, Stientje - in menselijk opzicht hollen onze samenlevingen achteruit. En dat gaat steeds sneller. Je hoort elke dag dingen over digitalisering en 'de vooruitgang' en de robotisering. Bij het horen van de naam Henk Kamp, en dat in verband met de postbezorging, weet ik al van te voren dat er slecht nieuws komt. Een mooie, handgeschreven brief of kaart is onvervangbaar. We zijn slaven geworden. En wie in een grote stad het internet zou kunnen ontwrichten, die zou die stad daarmee meteen vernietigen. Niemand lijkt zich dat te realiseren.

Stientje2
Stientje211 jul. 2017 - 13:08

Cliff Clavin. Dank voor je aardige reactie. Leuk dat wij het weleens met elkaar eens zijn. Ik had, in mijn betoog, nog willen vermelden over de robotisering. Misschien is het verhaal ook tot je gekomen? Een oudere dame zit op een bank in haar kamer, met naast haar een robotje die haar gezelschap houdt en met haar praat. Zeer vernederend en mens onwaardig! Om met jouw worden te spreken...........men lijkt zich dit niet te realiseren.

Minoes&tuin
Minoes&tuin11 jul. 2017 - 16:42

Eens met beiden. Ziekmakend! Ik heb een eenvoudige mobiel voor calamiteiten en ga niets anders kopen. Wil weleens zien dat de overheid mij dwingt. Mooi niet.

Cliff Clavin
Cliff Clavin12 jul. 2017 - 9:36

@ Stientje en Minoes - mijn dank voor jullie bijdragen. Veel mensen zijn het abnormale en het onwaardige geheel normaal gaan vinden. Robots als 'vriendjes' voor bejaarden, hoe verzin je het? Elke mens is uniek en onvervangbaar. Robots zullen dat nooit zijn; ik ken de dwazen beloftes van halve gare (en harteloze) wetenschappers, hoor. Men ouwehoert over 'gepersonaliseerde robots' en andere waanzin. De pretentie dat je een mens kan vervangen door een machine, die betekent dat je zelf iets kan bouwen dat evenwaardig aan een mens is. Dus je waant je God. Ach, de hele geschiedenis van de mensheid is gelittekend door dit soort hoogmoed. Onze tijd is zo triest: in elke Nederlandse straat is er ellende die voorkomen had kunnen worden, en verdriet dat men minder groot kan maken. Maar wij worden geacht te dromen over de eeuwige jeugd, over de totale robotisering, en over het koloniseren van andere planeten. Menselijk realisme is bijzonder impopulair; en met het uitkramen en verbreiden van utopieën kan men schatrijk worden. (Een bejaarde heeft recht op verzorging door, en gezelschap van échte mensen. Wie roept dat dat nu eenmaal door vergrijzing en broodnodige bezuinigingen niet kan, die zwetst. Robotiseren kost onwaarschijnlijk veel geld, energie, en grondstoffen. Afgezien van gevallen van saai en/of gevaarlijk werk is ze een uiting van gekte.)

Minoes&tuin
Minoes&tuin13 jul. 2017 - 13:21

CliffClavin Als het kon had ik niet eens een mobiel, Ik wil niet eens overal bereikbaar zijn gebruik hem ook maar amper. Probleem was dat ik toen ik in het ziekenhuis lag, geen telefoon meer kon huren. Iedereen had immers een mobiele. Wel ik niet...jammer dan. Dus kon ik niet naar huis bellen als ik iets nodig had. Ze stellen je soms gewoon voor het blok.

Stientje2
Stientje214 jul. 2017 - 9:22

Cliff Clavin en Minoes, Het is héél belangrijk dat dit soort dingen aan de kaak worden gesteld, men heeft er alleen geen oren naar. Zelfs de politieke partij waar ik lid van ben, legt dit probleem naast zich neer. Politiek is tegenwoordig niet meer gericht op de burger. Dan tóch die goeie ouwe tijd (Drees)? Maar laten wij niet te somber zijn.

Doofenschmirtz
Doofenschmirtz10 jul. 2017 - 14:41

Interessante visie op zelfredzaamheid. Ik zie pure afhankelijkheid van digitale media. Het zal maar gebeuren dat - god moge het verhoeden - Buitenpost ingesneeuwd raakt en van de buitenwereld afgesneden, zoals in de winter van 1979. Of erger nog: Een dagenlang aanhoudende internet-storing of een stroomstroring. Nederlanders zijn in toenemende mate hulpeloze wezens als het aankomt op basale vaardigheden op het gebied van zelfredzaamheid. Ik vrees in toenemende mate voor een instorting van de maatschappelijke orde bij een bankencrisis of iets dergelijks omdat, in tegenstelling tot vroeger, de levering van goederen en kennis en nieuws volledig afhankelijk is van digitaal verkeer. Binnen twee dagen staat alles op zijn kop waar in de jaren 1950 1960 een dorp best een paar dagen zonder hulp en bevoorrading van buiten kon overleven.

1 Reactie
Minoes&tuin
Minoes&tuin13 jul. 2017 - 13:24

Je hebt gelijk. Edoch informatie waarvandaan dan ook, wordt niet meer anders ter beschikking gesteld. Kijk maar op de web-site wordt er dan gezegd. Of u kunt een digitaal formulier insturen...

Anoniempje5
Anoniempje510 jul. 2017 - 14:27

Heel zelfredzaam tot de wifi of erger nog de stroom en dus wifi uitvalt. Er blijft vaak niet veel over dan een huilend hoopje ellende. Vroeger hadden ze meen ik me te herinneren niet echt make-up op maar anders zullen ze het wel geleerd hebben van moeders of oudere zus? Of wat je toen nog had, iets van blaadjes aan elkaar geniet wat dan elke week door die rare metalen klep in de deur kwam. Ook voor YouTube reden veel te jonge mensen wel eens in een auto. Het is ook weer geen raket wetenschap, zeker niet met een automaat en amper bochten in de VS.

Machiels**1993
Machiels**199310 jul. 2017 - 14:15

Zelfredzaamheid van mijn generatiegenoten hangt onlosmakelijk verbonden met het internet. Zonder internet geen zelfredzaamheid, dus hoe zelfredzaam ben ik en velen met mij eigenlijk? Aan de andere kant wellicht zelfredzamer dan wat oudere mensen die in de paniek schieten als ze naar een land gaan waar ze de taal niet spreken. Dat terwijl ik zonder problemen altijd mn weg wel weet te vinden. Of ik nou in Tokyo, Brunei, Oost-Timor of Groenland ben, het is voor mij geen probleem. Maar vraag niet aan mij om een IKEA kast in elkaar te zetten, (auto)band te verwisselen of een (fietsen)band te plakken.

seunmark
seunmark10 jul. 2017 - 14:01

Is het zelfredzaamheid wanneer jongeren blijkbaar bij alles wat ze doen internet nodig hebben? Volgens mij is het juist afhankelijkheid. Zelfredzaam ben je wanneer je kunt 'overleven' zonder hulpmiddelen of je eigen weg vindt zonder hulp van anderen. En al die verschillende lagen make-up, is dat niet onder andere het resultaat van datzelfde internet? Ze zien alles en alles wordt gezien én beoordeeld. Meisjes (maar zeker ook jongens natuurlijk) hebben allemaal een vertekend beeld van de realiteit. Blijkbaar voelen ze zichzelf niet mooi genoeg en biedt make-up uitkomst? In mijn tijd op de middelbare school (en dat is niet eens zo heel lang geleden), was make-up bij meisjes echt een uitzondering. Er was één groepje meisjes die gebruikte. Ze hadden alleen niet door dat ze eruit zagen als pompoenen. De meisjes die naturel door het leven gingen, dat waren de échte beauty's.

nieko47
nieko4710 jul. 2017 - 13:20

Vraag er voor de gein eens één om zelf zijn/haar band te plakken.

2 Reacties
Doofenschmirtz
Doofenschmirtz10 jul. 2017 - 14:42

Of een wiel van de auto te wisselen..

adriek
adriek10 jul. 2017 - 16:00

Zelfs al ben je technisch gesproken in staat om een autowiel te wisselen: met de gereedschapsetjes die bij de auto zitten krijg je de wielmoeren waarschijnlijk niet los...