Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Longcovidpatiënten massaal arbeidsongeschikt verklaard

In de eerste 5 maanden meer dan 5 keer zoveel gevallen als in heel 2021
Joop

Pensioenbestuurders laten zich uitkleden

  •  
12-04-2011
  •  
leestijd 2 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Rapport van de AFM bewijst eens te meer dat pure onbekwaamheid een niet te onderschatten rol speelt bij de problemen die pensioenfondsen nu hebben
Pensioenfondsen zijn veel en veel te veel geld kwijt aan beleggingskosten, zo meldt de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Als ze die met maar een kwart procent weten terug te brengen, betekent dat over een periode van veertig jaar 7,5 procent meer pensioenvermogen. Dat scheelt een slok op opa’s borrel.
Dat komt onder meer, schrijft de AFM omdat vermogensbeheerders (een deel van) hun kosten verborgen houden. Ze roept dan ook alle betrokkenen uit om hier beter op te letten.
Inderdaad, eerlijkheid over kosten en dus fatsoenlijk zakendoen zit niet zo in de genen van de financiële sector. Dat hebben we de laatste tien jaar wel geleerd. Keer op keer zijn consumenten met onduidelijke producten bij de neus genomen. Dat nette spaarders of kleine middenstanders te goed van vertrouwen zijn, kun je ze moeilijk kwalijk nemen. Van pensioenbestuurders en hun staffunctionarissen mag je iets anders verwachten. Zij worden ervoor betaald om de onduidelijke offertes en de rare rekeningen van de financiële sector tot op het bot uit te pluizen.  Als ze de trucs en de spelletjes van hun zakenpartners niet doorzien, horen zij zich elders nuttig te maken en niet bij een pensioenfonds.
Tot nog toe hebben we van pensioenbestuurders niet veel meer vernomen dan jammerklachten over de zwaarte der tijden en de crisis die dit alles heeft veroorzaakt en hoe wij moeten wennen aan lagere uitkeringen en meer van dit soort opmerkingen. Ondertussen laten ze zich door hun zakenpartners als de eerste de beste kleine spaarder uitkleden en om de tuin leiden.
Het rapport van de AFM bewijst eens te meer dat pure onbekwaamheid een niet te onderschatten rol speelt bij de problemen die pensioenfondsen nu ondervinden. Het wordt tijd dat er schoon schip gemaakt in de bestuurkamers en dat daar vakbekwame krachten worden aangesteld die wel verstand hebben van geld en de vele manieren waarop je daar in deze boze wereld belazerd kunt worden.

Meer over:

opinie, economie

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (4)

peterverhaar
peterverhaar12 apr. 2011 - 8:33

Legale Diefstal Donderdag was er in de 2e kamer een hoorzitting over het beleggingsbeleid van onze pensioenfondsen . Aanwezig waren mensen die er verstand van hebben. Wetenschappers, consultants, de echte pensioentechneuten dus, maar ook een toezichthouder, de ex-baas ABP en belangrijk iemand van PGGM . Lekker belangrijk zult u zeggen, gaap. Er is wel wat meer aan de hand in de kamer, toch? Hillengate, Verhagengate, HeroBrinkmangate. En alle financiële journalisten van naam zaten natuurlijk bij DNB om te horen dat Wellink denkt dat de crisis nog moet beginnen (hij kan na zijn pensioen zo bij BNR de column van Kees de Kort overnemen). Niet wegklikken, ook al interesseert 72% van de mensen zich totaal niet voor het pensioen. Het gaat wel om úw spaarpot van nu 1.032 miljard. Een echte spaarpot, het bedrag staat keihard op bankrekeningen. Geen land dat zo hard gespaard heeft voor haar oude dag. En waar geld is, zijn roofridders. Als bijen zoemen ze om de honingpot heen. We noemen er een paar: uitvoeringscentrales die uw pensioen uitbetalen, vakbonden die in het bestuur zitten en loonpolitiek bedrijven, pensioenkoepels die hun aangename baantje verdedigen, bedrijven die liever geen premie storten, de overheid die graag haar tekort wil financieren en natuurlijk de vermogensbeheerders en ‘consultants’ (Wouter-KPMG-Bos), die dikke bonussen met uw pensioen verdienen. En, o ja, ergens aan de horizon, Grieken, Ieren, Portugezen die graag willen dat wij hún pensioen betalen met óns pensioen. Zembla had rekenaar Bosch gevraagd eens uit te zoeken wie er allemaal met zijn vinger in honingpot had gezeten. Bosch zei dat pensioenfondsen in 20 jaar 1000 miljard waren ‘kwijtgeraakt’. Hij vergiste zich een nulletje en werd door deze PVV’er als ’loser’ weggezet (helaas kon hij zelf het aantal nullen niet onthouden en dacht steeds 100 miljoen). Maar 100 miljard is nog altijd ontstellend veel geld en dit bedrag werd bevestigd door de keurige pakkenclub ORTEC. Hoe ging deze diefstal in z’n werk? Oud baas van ABP (Frijns) en oud toezichthouder (van Dam) gaven mooi inkijkje. In de gouden beursjaren mochten bedrijven geld uit het pensioenfonds halen, werknemers hoefden even geen premie te betalen, de overheid dreigde met ‘pensioenwinst-afroomwet’. De Kamer stond erbij, de vakbonden stonden erbij, de toezichthouder stond erbij. En ook de gepensioneerden, maar die mogen alleen kijken, want die mogen niet meepraten over hun eigen geld. En dan hebben we de legale diefstal van de vermogensbeheerders, vaak buitenlands, ik noem een Goldman, een Morgan Stanley, waar tenminste echte bonussen worden betaald. ORTEC gaf mooi voorbeeldje van ‘verborgen kosten’. Een ‘funds of funds‘, populair bij pensioenfondsen: even opletten nu: pensioenfonds betaalt 1% aan zijn vermogensbeheerder, die geeft het geld aan beheerder 2, die ook 1% rekent; die geeft geld weer aan beheerder 3 en rekent ook 1%. Uiteindelijk betaalt pensioenfonds 3%, maar denkt 1% te betalen. Gemiddeld schijnt 1% betaald te worden, dat is 10 miljard aan provisies; deskundigen zeggen dat 0,5% ruim voldoende is als minder actief belegd zou worden; scheelt ons 5 miljard (!!): hoeveel pensioen is dat voor een metaalarbeider? Als ik u was, zou ik mij maar eens snel gaan verdiepen in het pensioen. Dat levert meer op dan verontwaardigd te zijn over de bankiersbonussen.

Bouwman2
Bouwman212 apr. 2011 - 8:33

De langjarige rendementen van de meeste pensioenfondsen zijn uitzonderlijk goed. De premies heel modest, wie zelf voor zijn pensioen moet zorgen komt er echt niet voor klaar. Dat de pensioenfondsen zo'n lage en volatieve dekkingsgraad hebben komt vooral door de rekenrente. Die is aan het stijgen, dus stijgt de dekkingsgraag mee en kan er weer geindexeerd worden. Niet dat de pensioentrekkers daar wat mee opschieten want de inflatie loopt ook op boven de maximale grens van 2 procent, Nog een geluk dat dit kabinet alleen maar luchtballonnen oplaat en verder niets doet om de economie en het consumentenvertrouwen te stimuleren. Want wie koopt er nu nog een huis? De vergrijzing is een ernstig probleem, er dreigen tekorten op de arbeidsmarkt. Als de arbeidsreserve in Nederland op de bodem is beland moet je de grenzen open zetten. Dit kabinet doet de grens, bijvoorbeeld voor hoog opgeleide, jonge mensen uit Tunesië dicht. Over een paar jaar plukt nederland daar vruchten van die veel wranger zijn dan die van de pensioenfondsen. Als ik Van der Horst mag raden, gisp dit door de PVV gegijzelde gebakken lucht kabinet en niet alle pensioenfondsen.

cormol
cormol12 apr. 2011 - 8:33

De stelling dat pensioenfondsen zich laten uitkleden wordt niet onderbouwd door het AFM-verslag "Uit de interviews is het beeld ontstaan dat met name de kleinere pensioenfondsen onvoldoende zicht krijgen op de daadwerkelijke beleggingskosten omdat vermogensbeheerders en externe managers kosten verrekenen in nettorendementen en de beleggingskosten verder niet inzichtelijk maken. De grootste pensioenfondsen lijken wél volledige transparantie af te kunnen dwingen bij vermogensbeheerders, maar rapporteren toch nog te weinig in de Staten of jaarrekening." We hebben dus te maken met: (a) inzicht niet krijgen, maar toch wel netto rendement kunnen beoordelen tegen de benchmark (b) inzicht wel krijgen, maar niet geven (wel bescikbaar voor interne analyse) (c) inzicht krijgen en geven In alle gevallen moet nog maar aangetoond worden dat een hoger rendement te halen valt. Uiteraard is erbij kleine pensioenfondsen een nadeel voor wat betreft schaalgrootte nadeel en onderhandelingspositie, maar dat wisten we al van de rapportage van de Nederlandse Bank. "Een kostenverlaging van 0,25 procentpunt levert op een termijn van veertig jaar 7,5 % meer collectief pensioenvermogen op." Volgens Bartjens zou een kostenverlaging met 0,5 procent nog beter zijn, immers dan levert dat 15% meer pensioenvermogen op. Hij is daarmee nog niet te realiseren. Niets staat de Nederlandse Bank en AFM in de weg om dit inzicht in de verzekeringsstaten te vragen. Wat maakt eigenlijk dat zij dit in het verleden niet hebben gedaan? "De AFM vindt dat ook deelnemers geïnformeerd moeten worden over de kosten, omdat deze zo’n grote invloed hebben op de uiteindelijke pensioenuitkering." Kunnen die deelnemers er dan wat mee, b.v. hun deelname opzeggen of het bestuur naar huis sturen?

1 Reactie
ikbenhorkie
ikbenhorkie12 apr. 2011 - 8:33

Als je niet in de gaten hebt of je belegging onderpresteert door kosten of doordat het beheer minder rendeert dan de markt, dan laat je je uitkleden. Als je het rendement van vermogensbeheerders vergelijkt met de directe rendementen op de verschillende financiële markten, blijkt niet, of in ieder geval niet overtuigend, of ze het wel beter kunnen doen na aftrek van hun kosten. Kleine pensioenfondsen hadden nooit actief moeten laten beleggen. Het onttrekken van geld aan de fondsen is indertijd een veel ernstiger probleem geweest. Mensen als oud-minister Ruding werden ingezet om te beweren dat een dekkingsgraad van 200 of 300 % zinloos was, zodat het extra geld uit de fondsen gehaald mocht worden. Ten eerste is nu wel bewezen dat extra dekkingsgraad uiteindelijk toch nodig was (zoals ook van tevoren was voorzien), ten tweede zou je het geld dat je onttrekt om die reden, weer moeten terugstorten als de dekking problematisch wordt, en het niet als een gift beschouwen. Een probleem is dat in een pensioenfonds het langlevenrisico en het beleggingsprobleem samen worden beheerd. Als pensioengerechtigde kan je om de eerste reden niet om een fonds heen. Maar de enige reden om ook de belegging door het fonds te laten doen, is een stuk minder fundamenteel, en is dat je als particulier een te klein vermogen dus te hoge kosten hebt om wereldwijd op alle soorten markten te beleggen. Zelfs in een defined contributionplan wordt echter toch vaak weer doorbelegd in beleggingsfondsen, met alle kosten van dien, terwijl het fonds gewoon de beleggingswensen zou kunnen poolen en direct beleggen om zijn lagere commissie te kunnen bedingen.