Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

GGD: drie weken quarantaine na contact met apenpokkenpatiënt

Advies geldt als voorzorgsmaatregel
Joop

Geef 'arme' jongeren geen geld maar een rolmodel

  •  
01-04-2013
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Een toekomstperspectief is beter dan het stempel 'arm' krijgen
Eén op de vier Amsterdamse jongeren onder de 18 groeide in 2011 op in armoede. Dat is best veel. In politiek café Schaefer werd op 25 maart gesproken over dit onderwerp. De teneur in het publiek was veelal: ‘zielig, hoe kunnen we die jongeren uit de armoede halen?’ Een verkeerde insteek, vond ik. Volgens mij kun je mensen niet uit de armoede halen. Hooguit de omstandigheden verzachten. En wat een bekrompenheid om te denken dat alle mensen die onder de armoedegrens leven zielig zijn en ‘gered’ moeten worden.
Antoinette Teunissen, ambulant medewerker van Spirit, wist het publiek te vertellen dat armoede vaak van generatie op generatie wordt doorgegeven. Dat is niet zo gek. Kinderen leren van alles op school, maar niet hoe ze met geld moeten omgaan. Dus als ze dit thuis ook niet leren, worden ze de bekende appels die niet ver van de boom vallen. Niet elk gezin dat onder de armoedegrens leeft, heeft het slecht. Dit vertelde Harrie Postma, directeur van het Jeugdsportfonds. Er bestaan veel regelingen voor mensen met een smalle beurs.
Postma heeft hierin gelijk, maar dan moeten mensen er wel van op de hoogte zijn en het aandurven om zich op te geven. Uitvinden hoe (en of) je voor bepaalde regelingen in aanmerking komt, is nog een behoorlijke klus. De bureaucratiemachine is meedogenloos en houdt qua voorwaarden en taalgebruik geen rekening met de doelgroep.
Wethouder Pieter Hilhorst stelde terecht dat het onvoldoende is om alleen financiële hulp te bieden aan een probleemgezin. Vaak spelen er meerdere problemen en is een integrale aanpak beter. Ook kan er meer gebruik worden gemaakt van het netwerk van de gezinnen/kinderen zelf. Natuurlijk klopt dit allemaal, maar wat doe je als de ouders van een kind de deur dichthouden voor hulp? Zo’n kind raakt geïsoleerd, voelt zich onbereikbaar en in de steek gelaten. Ook scholen kunnen dan niet helpen. Die signaleren vaak wel problemen, maar worden buiten spel gezet als ouders niet meewerken.
Wat weten we van de plusminus 36.000 kinderen die in Amsterdam onder de armoedegrens leven? Vroeg iemand uit het publiek. Een goede vraag. Het woord armoede heb ik in mijn leven zelden gebruikt, omdat we het in Nederland best goed hebben, ook als je onder de armoedegrens leeft.
Toch weet ik hoe het is als je als kind opgroeit in een gezin dat telkens opnieuw een stuk maand overhoudt aan het einde van hun geld. Hoe vervelend het is als er ineens geen warm water is omdat er een rekening niet betaald kan worden. En ja, ik weet hoe het is als je als kind slechts één keer per jaar een nieuw setje kleding kan kopen. Op de markt welteverstaan. Nooit geld hebben, betekent altijd stress hebben. Maar het interesseerde me niet dat ik nooit op vakantie ging en dat Sinterklaas vieren er al heel snel niet meer bij was.
Waar ik echt behoefte aan had, was een toekomstperspectief. Een rolmodel. Dat is wat we kinderen moeten bieden als zij geen ouders hebben die tegen ze zeggen: jij kunt het beter doen dan wij. Zodat hun kind een uitweg ziet en aangemoedigd wordt om het zelf anders te willen doen. Dat lijkt me beter dan de stempel ‘arm’ krijgen. Of nog erger: zielig.
Gelukkig is in Amsterdam en Lelystad een tijdje terug het project Goal in het leven geroepen. Bij Goal worden mensen getraind tot mentor/rolmodel om vervolgens een jaar een kwetsbare jongere te begeleiden bij het formuleren van zijn of haar toekomstdroom. Ik heb me aangemeld. En Goal kan nog extra mentoren gebruiken, dus als je je aangesproken voelt, geef je dan hier op. 
Geef jongeren een toekomstperspectief en laat ze weten wat ze waard zijn. Daar hebben ze echt veel meer aan dan geld.
Volg Alexandra Smith ook op Twitter

Meer over:

opinie, leven

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (9)

DagnyTaggart
DagnyTaggart1 apr. 2013 - 10:53

'Waar ik echt behoefte aan had, was een toekomstperspectief. Een rolmodel. Dat is wat we kinderen moeten bieden als zij geen ouders hebben die tegen ze zeggen: jij kunt het beter doen dan wij. Zodat hun kind een uitweg ziet en aangemoedigd wordt om het zelf anders te willen doen. Dat lijkt me beter dan de stempel 'arm' krijgen. Of nog erger: zielig" Schat je hebt hellemaal gelijk, zo ben ik zelf ook aan de armoede ontsnapt. En wat mensen ook zeggen om hun armoedige situatie mooi te verkopen, armoede is slechts armoede, armoede en armoede, niet leuks, niets moois en niets nobel aan. Als je wat geld hebt, heb je gewoon veel meer keuzes, waar je woont, wat je doet, wat je niet doet, waar je dineert, waarheen je reis. Ook kun je hulp bieden ipv bij andere om geld te hoeven bedelen. Ik geloof dat het Woody Allen was die zei: "Rijkdom is beter dan armoede, al was het alleen maar om financiële reden." Veel succes, Dagny

robvaniren
robvaniren1 apr. 2013 - 10:53

'Kinderen leren van alles op school, maar niet hoe ze met geld moeten omgaan. ' Als dat zo is zou ik zeggen: leer ze dat dan. Laat ze werken, geef ze wat geld, zo gaat dat. Toch?

[verwijderd]
[verwijderd]1 apr. 2013 - 10:53

Als je het rolmodel programma echt radicaal wil aanpakken dan zorg je voor onderbrenging van arme kinderen in gezonde pleeggezinnen. Pleeggezinnen met goed opgeleide ouders, culturele belangstelling, een goed huis in een veilige wijk en voldoende geld voor theaterbezoek en vakantie. Als je niet in staat bent je kind volgens minimum normen op te voeden dan verlies je je kind. Dat gebeurt nu alleen bij lichamelijk en geestelijk misbruik.

2 Reacties
robvaniren
robvaniren1 apr. 2013 - 10:53

Precies. Zo doen ze dat in Noord Korea ook.

lembeck
lembeck1 apr. 2013 - 10:53

Als je het rolmodel programma echt radicaal wil aanpakken dan zorg je voor onderbrenging van arme kinderen in gezonde pleeggezinnen. Pleeggezinnen met goed opgeleide ouders, culturele belangstelling, een goed huis in een veilige wijk en voldoende geld voor theaterbezoek en vakantie. Als je niet in staat bent je kind volgens minimum normen op te voeden dan verlies je je kind. Dat gebeurt nu alleen bij lichamelijk en geestelijk misbruik. UNQUOTE Ben je serieus hierin? Wat een verschrikkelijk idee is dit van jou. Alsof arme ouders hun kind niet goed kunnen opvoeden. Dan kan je net zo goed alle arme vrouwen steriliseren. Wordt nog steeds hier en daar op de wereld gedaan en werd o.a. gedaan bij de Native American meisjes tot ver in de 20e eeuw. Wat zijn jouw minimum normen? Alleen materialistisch? Wat een bijzonder beperkt denkraam heb je. Ja, recht van spreken heb ik ook. Ook ik was ooit pleegkind. Materieel gezien had ik het bijzonder goed. Alleen is dat maar een deel van wat een kind nodig heeft. En een kind dat in armoede opgroeit bij liefhebbende ouders die hun uiterste best voor hun kind doen, zal gelukkiger zijn dan een kind dat je zomaar uit huis haalt, omdat de ouders niet voldoende geld hebben volgens JOUW normen en dat tegen zijn zin bij wildvreemde mensen in huis moet wonen. Je idealiseert het hebben van geld. En vergeet voor het gemakt dat het ook voorkomt dat pleegkinderen anders behandeld worden dan de eigen kinderen. Enig idee van de blijvende schade die je zo toebrengt aan een kind? Het rolmodel klinkt dan ook veel beter. Dan kan het kind gewoon thuisblijven, En is dat niet doorgaans veel beter? Je zal je baan maar kwijtraken, in de bijstand terecht komen en dan worden je kinderen afgepakt en bij wildvreemde mensen geplaatst die wel (nog) geld hebben. Ik denk niet dat je je realiseert waarover je praat.

[verwijderd]
[verwijderd]1 apr. 2013 - 10:53

Armoede zal altijd blijven bestaan omdat armoede relatief is. Met armoedebestrijding moet je bij de bodem beginnen en die is niet hier in Nederland. Armoedebestrijding in Nederland is zinloos.

1 Reactie
wvdstraat
wvdstraat1 apr. 2013 - 10:53

Als armoede relatief is, spreekt u zichzelf volledig tegen. Want armoede is inderdaad relatief en één van de parameters daarvoor is de mogelijkheid te participeren in de samenleving. In burgerlijk egocentrisch Nederland is de armoede daardoor - relatief - zelfs bovengemiddeld hoog !

Jensbos
Jensbos1 apr. 2013 - 10:53

Ach, het is allemaal zoethouderij, die kansen, die zijn er inderdaad VEEL TE WEINIG, er wordt door de financiele economie en haar soc iaal economische gevolgen veel te weinig ruimte gegeven aan mogelijkheden tot ontplooiing. Wat dat betreft gaf debat op 2 laatstelijk toch een aardig beeld; de VVD'er (Ibo Guelsen) die non politiek zat te verdedigen en nogal gepiekeerd meldde dat hij de indruk had dat "de VVD" (hij bedoelde waarschijnlijk het -economisch- liberale gedachtegoed ) de schuld kreeg van de crisis. De zaal leek voor het grootste deel wel door te hebben waar de schoen wrong, te weinig werk aanbod. En hier doet nog steeds niemand wat aan, behalve inderdaad dat liberale gedachtegoed dat door haar afbraak "beleid" niets anders doet dan de inkomens van de burgers -marktconform- terugdraaien. (vrije markt weet u wel) http://debatop2.dossierjournalistiek.nl/seizoenen/3/afleveringen/27-03-2013

1 Reactie
DagnyTaggart
DagnyTaggart1 apr. 2013 - 10:53

"die kansen, die zijn er inderdaad VEEL TE WEINIG" Achenebbisj ... Kansen creëer je zelf, trek je aan ... door je levensinstelling. Door nooit de schuld aan een ander te geven. Net zoals de mooiste werk niet bestaat, dat creëer je zelf op basis van je eigen unieke inzichten en vaardigheden. Zat net lekker rustig te werken met de cd 'Wish You Were Here' van Pink Floyd op. Die muziekanten hebben voor zichzelf een unieke 'baan' gecreëerd - niemand die je ooit zo'n baan zal aanbieden - die zal je voor je zelf moeten creëren. In de eerste plaats door uit te zoeken wat je leuk vindt en wat die paar kleine zaken zijn waarin jij zeer goed of geniaal bent. En voorts een (klein of grote) groepje mensen te vinden (desnoods te beginnen met 1 dag in de week) die voor jouw hulp op dat gebied willen betalen. Of die enorm geholpen zijn met de producten die je maakt. Maak je niet druk om macro-economisch factoren (die kun je toch niet veranderen) maak jezelf klein en compact, blijf en zoek waar je jouw unieke bijdrage kunt leveren. Ga nooit zitten wachten tot de gebraden duiven je mond invliegen.