Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Hoe lang nog?

Boris Johnson verder in het nauw: kabinet loopt leeg, ministers vragen premier af te treden
Joop

De held van Haren

  •  
25-09-2012
  •  
leestijd 6 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Het is middernacht in Haren en ik sta pal naast de leider. Dicht genoeg om de complete waanzin in zijn ogen te zien
Hij is de held van Haren. Jongeren op straat slaan hem in het donker enthousiast op de schouders. Feliciteren hem met de behaalde resultaten. Omhelzen hem. In hun verhitte woorden klinkt de adoratie.
‘Jij bent echt gek, jongen! Niet normaal meer’
Hij groeit. Van de woorden. De bewondering. De ongekende massale steun achter hem. En dus valt hij de Mobiele Eenheid opnieuw aan. In zijn eentje. Hij gooit met alles wat hij kan vinden. Sleept een ijzeren afvalcontainer naar de weg. Smijt uit volle overtuiging met fietsen. En met keien. Volle bierflesjes.
Hij schreeuwt in volle razernij naar achteren als de massa weer eens besluit te vluchten voor de oprukkende Mobiele Eenheid. Moedigt ze aan. Zegt dat ze niet weg hoeven te gaan. Dat de groep sterker is dan de agenten voor hem.
En ze luisteren. Joelen van uitzinnige vreugde bij iedere steen die uiteenspat op de schilden van de ME. Gaan volledig uit hun dak als een agent vol wordt geraakt. Gooien met alles wat ze in handen kunnen krijgen. Iemand probeert met een laserpen de agenten te verblinden.
Hij is de leider. Zij vormen de troep. De kracht van deze massa lijkt niet te breken. Jongeren rukken met hun blote handen takken van de bomen. Trekken verkeersborden om. Buigen lantaarnpalen door.
Het is middernacht in Haren en ik sta pal naast de leider. Dicht genoeg om de complete waanzin in zijn ogen te zien.
De waanzin die ontbreekt in de ogen van de jongeren die achter ons staan. Pubers nog. Jonge jongens. Scholieren. In hun ogen louter de sensatie. Het gevoel onderdeel te zijn van een spannende gebeurtenis. De meisjes ontbreken niet. Zij filmen en worden bijna liefdevol in bescherming genomen als de ME een aanval inzet.
De rellen in Haren zijn ronduit angstaanjagend. Eerst is er het vuurwerk. Dan ineens een complete aanval van jongeren op de paar agenten die de Stationsweg proberen te beschermen. Het door de massa rollende geluid van woede lijkt wel dierlijk. De Mobiele Eenheid probeert stand te houden, maar moet terug en valt dan aan. De enorme massa jongeren golft in drie groepen uiteen. Vanaf dat moment vecht de ME uur na uur op drie fronten in de villawijk.
De agressie tegen de politie is eng, maar het kan nog enger. De groep keert zich tegen de inwoners van Haren. Golft door de tuinen van vrijstaande huizen. Alles gaat kapot. Een auto gaat op zijn dak. Enkele minuten later slaan de vlammen uit de motorkap. In het centrum vliegen de winkelruiten er uit. Winkels worden geplunderd. Iemand slaat met een steen het licht uit de ogen van een 84-jarige man.
Even keert de woede van jongeren zich tegen een fotograaf van een landelijke krant. Hij doet zijn werk en dat willen ze niet. Ik aarzel, maar stap er dan toch op af. Ga naast de fotograaf staan. Ik weet niet wat ik kan doen. Wel dat we geen schijn van kans maken als iemand besluit ons aan te vallen. De fotograaf is niet bang en geeft een grote mond. Die taal begrijpen ze. We kunnen door.
Een collega van de radio heeft minder geluk. Hij is live in de uitzending als een ME’er hem tegen de grond slaat. Een krantencollega krijgt een fles vol op zijn gezicht. Een kabelaar van SBS breekt zijn neus.
In een van de straten hoor ik iets wat ik nog nooit heb gehoord. Een oudere vrouw schreeuwt letterlijk in doodsnood over de toppen van haar longen naar de Mobiele Eenheid. Er zitten relschoppers in haar tuin. Ze is volkomen in paniek. Maar ze is alleen en blijft alleen. De ME schreeuwt terug dat ze binnen moet blijven. Ze kunnen niets voor haar doen. Haren is compleet aan zichzelf overgeleverd.
In het centrum slepen jongeren ongehinderd terrasstoelen naar de straat. De fik gaat er in. Een van de relschoppers klimt over een hek en gooit vervolgens stenen naar de rest. Munitie voor de strijd.
Ineens komt dwars door de meute een auto aangereden. Twee dames zitten voorin. Binnen een mum van tijd is de auto omsingeld. Doldrieste relschoppers slaan met blote vuisten keihard op de ramen. Er is geen enkele aanleiding, maar de relschoppers willen dwars door de auto. Als de doodsbange inzittenden door de meute zijn ze gebroken, staan ze ineens tegenover de oprukkende ME. Waar moeten ze heen? Achteruit? Van ellende blijven ze staan.
De zoveelste aanval van de Mobiele Eenheid drijft mij samen met een collega naar een tweede linie. Er is geen ontsnappen aan. De ME achter ons knuppelt alles en iedereen. Ze schreeuwen er woest bij. Voor ons vallen mensen over fietsenrekken heen. Ze krijgen geen tijd om op te staan. Voor me doemen ineens wild blaffende politiehonden op. Mijn collega krijgt een knuppel in zijn rug. Dan een harde slag op zijn arm. De honden wijken godzijdank ineens naar rechts en zetten hun tanden wild in de benen van twee relschoppers voor ons. Ze schreeuwen het uit van de pijn.
Het geweld voor onze ogen stopt geen seconde. Drie meter verder slaat een breedgeschouderde ME’er in blinde woede een jongen neer. Hij valt met een hevig bloedende hoofdwond over de volle lengte van zijn schedel op de stoep en blijft liggen. De ME’er bedenkt zich niet en schopt met zijn stevige kisten hard op het lijf van de jongen in. De ene doffe dreun na de andere. De ME’er schreeuwt dat de jongen van zijn collega’s af moet blijven. Het slachtoffer is al lang niet meer in staat om te reageren.
Als de ME even stopt, hergroepeert de groep zich. De rust is van korte duur. Iemand gooit een steen naar een woning op de eerste verdieping. Anderen volgen. De bewoner doet het licht uit. De stenen blijven komen. Het stopt pas als de ruit het begeeft. Ik weet niet wie daar woont. En of er kinderen in het huis zijn. Maar ik weet dat de angst enorm moet zijn. Er is niemand om de bewoners te beschermen. De relschoppers zijn de baas.
Uren na het begin van de rellen krijgt de politie eindelijk controle. Ik loop terug naar waar mijn auto stond. Over een tapijt van glas en keien. Ik zie complete trottoirbanden liggen. Beschadigde auto’s. Geplunderde winkels. Een man veegt in het donker de straat voor zijn huis. Waarom hij nu op straat is? Hij moet ergens heen met zijn woede. Zijn onmacht spat tussen de woorden door.
In mijn oren hoor ik nog steeds de doodskreet van die ene inwoner van Haren en het niet aflatende gekletter van stenen. Op mijn netvlies zie ik steeds de held van Haren staan.
Die ene man die in zijn eentje symbool stond voor het geweld en de complete waanzin. De man die op het oog volstrekt normale scholieren meekreeg in de verwoesting.
Een dag later hoor ik de burgemeester van Haren en de korpschef van Groningen praten over tuig. Over ongekende agressie en agenten die hebben moeten vechten voor hun leven.
Het zijn holle woorden. Makkelijke retoriek. Over mensen die ver van ons afstaan. Waar wij geen enkele binding mee hebben. De mens die wel slecht moet zijn.
Het is een stuk moeilijker om naar de puberkamer van je zoon te lopen. De jongen die je normen en waarden bij hebt gebracht. Het verschil tussen goed en slecht. Om zijn kamer in te kijken en te denken:
Was hij er ook bij?
Dit artikel verscheen op het weblog Rechtbankverslaggever. Volg Chris Klomp ook op Twitter.
Eerder schreef Chris Klomp over Haren: Journalisten zijn er niet om te zwijgen
Lees meer opinies over Project X Haren op Joop.nl:
Opinie Francisco van Jole: Filmrellen in Haren Opinie Peyman Jafari: Autochtone gemeenschap moet rellen in Haren veroordelen Opinie Goos de Boer: Waarom ik aangifte doe tegen een ME’er Opinie Han van der Horst: Heeft Haren een kans gemist?
Opinie Yannick La Gordt Dillié: Haren was nog maar het begin Opinie Patrick van Veen: Kudde op drift in Haren Opinie Vincent van der Vlies: Hoe Haren een Titanic werd

Meer over:

opinie, leven

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (19)

JoopSchouten
JoopSchouten25 sep. 2012 - 9:47

Aangrijpend verhaal. Wat een waanzin. Dieptriest. ... Er waren te weinig agenten. De lokale overheid heeft gefaald. Deze jongeren tegemoet komen door een feestterrein op te zetten was wellicht de beste oplossing geweest.

Geleen
Geleen25 sep. 2012 - 9:47

Indrukwekkend.

Zjenny
Zjenny25 sep. 2012 - 9:47

Pakkend verslag. De paniek en de angst en het ongecontroleerde geweld , het beserk gaan van al die mensen. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Berserker).

Michiel Online
Michiel Online25 sep. 2012 - 9:47

"Waar wij geen enkele binding mee hebben." dat is waar het om gaat, binding met mensen. vroeg of laat moet je eraan geloven om mensen die bijvoorbeeld heel fout zijn opgevoed door hun ouders of henzelf toch aan te spreken. waaronder enkele mensen met bepaalde reacties. *rolls eyes*

Opinius
Opinius25 sep. 2012 - 9:47

citaat: "Was hij er ook bij? " tuurlijk al die tijd overgeleverd aan de voedende pedagogische hand waar alle mensenkinderen volstrekt van afhakelijk blijven ,gevoedt binnen die onweerstaanbare strijdwoede ,... een woede voortkomend uit verscheuring.

AnnetteReinboud
AnnetteReinboud25 sep. 2012 - 9:47

Aangelijnd, ingeplugd en afgehaakt. Dat is het effect van de jarenlange commerciële maffia die bij de media een gewillig podium vond en vindt. Alles wat schreeuwt en lawaai maakt krijgt ruimschoots aandacht op radio en tv. En elke zombie met 2 duimen is in staat zijn behoefte aan een diepe zucht, en een welgemeende vloek binnen de "sociale" media in de tijd van een scheet uit te venten. Ik herken me sinds jaar en dag niet meer in de wereld die mij omringt en waarin ik me probeer staande te houden. Het lukt me ternauwernood. Met een grote dosis realiteitszin door heftig doorstane levenservaring, genoeg gezond verstand, maar ongemeen raakbaar vanwege scherpe, gevoelige zintuigen, ontmoet ik bij legitieme kritiek vanuit een geheel andere visie, op de huidige manier van samenleven, slechts onwil, desinteresse en zelfs keiharde onbeschoftheid. Alsof ik me voor mijn vredelievende levenshouding moet verantwoorden. Is er nog een teil groot genoeg om in te kotsen? Ik ken genoeg mensen die net als ik niet alleen anders willen, maar ook heel goed met oplossingen weten te komen. Krijgen wij als beloning voor onze dagelijkse overlevingsstrijd een serieus podium aangeboden? Daar heeft niemand echter oren naar. Letterlijk DOOF voor een nieuw geluid. Daar moeten we dan wel eerst stil voor worden… Net zo stil als ik word van bovenstaand verslag. Prachtig en dank voor zo’n hartverscheurend inkijkje. Dáár moeten we het nl. over gaan hebben.

Jonas DeRidder
Jonas DeRidder25 sep. 2012 - 9:47

Waarom waren die mensen op dat moment in Haren. Om de sensatie. Wrang is het dat diezelfde sensatiezoekers hun filmpjes en foto's nu bijna juichend bij de politie afleveren. Verklikken is burgerplicht. De politie zal ongetwijfeld opgeroepen hebben dat iedereen zich moest verwijderen. Zoals altijd. En dat hebben die sensatiezoekende snapshotters dus niet gedaan. En dat is dan weer niet voldoen aan burgerplicht. Is het niet meer zo dat als je alleen maar aanwezig bent bij rellen je ook verantwoordelijk en strafbaar bent?

mijnmening2
mijnmening225 sep. 2012 - 9:47

Goed stuk, dank! Fijn om te horen van iemand die er wel bij was.

jonh16144
jonh1614425 sep. 2012 - 9:47

Kortom, klinkt als een geslaagd oer-hollands feestje…

kaat9
kaat925 sep. 2012 - 9:47

Raar, maar waar, ik wist tijdens de pubertijd van mijn kinderen, nu 34, 31 en 29, in 90% van de gevallen waar ze waren en met wie, en eigenlijk weet ik dat nog steeds, Een kwestie van roosters naast elkaar leggen, vrienden thuis uitnodigen, belangstelling tonen. Misschien was 't in mijn geval wat gemakkelijker: ik gaf les op de school waar mijn kinderen en hun vrienden leerling waren, in sommige gevallen had ik ze in de klas. Elk voordeeel/nadeel etc.Ze waren gewend opening van zaken te geven, antwoord op de vraag; waar ga je naar toe en met wie.daar mpoet je wel jong mee beginnen, op koopavond naar de stad? Wat ga je kopen? Huuu? Niks? Niet, dus.

Alila
Alila25 sep. 2012 - 9:47

Waarom was je daar Chris?

1 Reactie
Tom Meijer
Tom Meijer25 sep. 2012 - 9:47

"Waarom was je daar Chris? " Echt geen idee?

[verwijderd]
[verwijderd]25 sep. 2012 - 9:47

Wat is er moeilijk aan om naar de kamer van je puberzoon te lopen? Sinds wanneer zijn we bang voor puberzoons? Ik ben vader van 4 pubers en er is niets moeilijks aan het begeleiden van kinderen. Het kost energie, tijd en betrokkenheid . Ik denk dat sommige ouders dat te veel werk vinden en misschien teveel met zich bezig zijn. Aan de andere kant , sinds we een kindje van 4 in het Feyenoord stadion zijn middelvinger zagen opsteken met een lachende vader op de achtergrond hoeven we ons over dit soort gedrag ook niet meer te verbazen. En wordt er dan een keer een relschoppertje neergeschoten zoals in Hoek van Holland dan betreft het toevallig altijd "een goede jongen die eigenlijk aanwezig was om de vechtenden uit elkaar te halen:..... Tja.

1 Reactie
MG1968-2
MG1968-225 sep. 2012 - 9:47

"Het kost energie, tijd en betrokkenheid" En het besef dat je niet alles in de hand hebt...

Mazuro
Mazuro25 sep. 2012 - 9:47

Mooi beschreven, maar wanneer en waar? Ter plekke? Een ooggetuigeverslag of toch achteraf op je hotelkamertje uitgewerkt? En wat is dan nog echt geregistreerd of pas nadien geïnterpreteerd, dus (on)bwust gemanipuleerd? En, zoals al door anderen, aangestipt: waarom was je daar en wat deed je daar precies? Je staat pal naast de leider die je zijn gang hebt laten gaan. Anders had je dit door velen bewonderde verhaal niet kunnen schrijven? 'Journalisten zijn er niet om te zwijgen'. Journalisten zijn er ook niet om pal naast/achter de leider te staan.

4 Reacties
PeterMiddle
PeterMiddle25 sep. 2012 - 9:47

Sorry maar wat een onzin schrijf je me toch! De politie en de ME krijgen de zaak niet onder controle en jij neemt het Chris (journalist) kwalijk dat hij niet heeft gedaan? En hoezo moet Chris zich verantwoorden over hoe, waar en wannneer hij zijn stuk geschreven heeft? Als je concrete aanwigingen hebt, kom daar dan mee, maar laat die- met alle respect- achterlijke verdachtmakingen achterwege.

MrOoijer
MrOoijer25 sep. 2012 - 9:47

Ter plekke ja, want dit is "niets anders" dan zijn eigen live twitter-verslag. Daar staan ook nog de tijden bij, kun je zien hoe laat e.e.a gebeurde als je dat interesseert.

Tom Meijer
Tom Meijer25 sep. 2012 - 9:47

"'Journalisten zijn er niet om te zwijgen'. Journalisten zijn er ook niet om pal naast/achter de leider te staan." Sorry hoor maar je reactie vind ik te stupide voor woorden.

denmol
denmol25 sep. 2012 - 9:47

"En, zoals al door anderen, aangestipt: waarom was je daar en wat deed je daar precies?" Domme vraag aan een journalist die je als je zelf even nadenkt kunt beantwoorden want hij was gewoon zijn werk aan het doen.