BNNVARA

STEM. WIJ ZIJN VOOR.

Weet jij nog niet op wie je gaat stemmen? In onze verkiezingen-nieuwsbrief zetten we de komende weken alles over de Tweede Kamerverkiezingen voor je op een rij. Zodat jij weet wat je stem op een bepaalde partij betekent.

Hoe kom je als ex-dakloze terug in de maatschappij?

18 jan 2021
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
398 keer bekeken
Typisch helmond

Jessie Hoogers

© Marjon Lukje

Jessie was drie jaar lang dakloos. ‘Ik heb gevochten voor weer een plek in deze maatschappij.’

We leren Jessie Hoogers (25) in de serie Typisch Helmond-West kennen als een jonge, vrolijke, stabiele vrouw die precies weet wat ze wil. Zo is ze vastberaden om de tattooshop van haar vader Peer straks over te nemen en leert ze van hem nu alle kneepjes van het vak. Ze is gelukkig en woont met haar twee hondjes sinds begin dit jaar in een nieuw huis ‘met een enorme tuin’. Nog maar een paar jaar geleden zag haar leven er totaal anders uit. Ze was dakloos, zwierf over straat en was door alle omstandigheden depressief. ‘Ik heb gevochten voor weer een plek in deze maatschappij. Want als je er eenmaal buiten valt, is dat bijna een onmogelijke taak!’

Jeugdjaren
Toen Jessie één jaar oud was gingen haar ouders uit elkaar. Jessie woonde bij haar moeder en had weinig contact met haar vader. ‘Ik heb eigenlijk een vervelende jeugd gehad. Ik ben noodgedwongen op mijn zestiende het huis uit gegaan. Mijn moeder had haar handen vol aan haar eigen problemen. Het was voor iedereen beter dat ik vertrok.’
 
'De TBS-groep'
Jessie kwam terecht bij de crisisdienst van de GGZ. Ze werd door Jeugdzorg uiteindelijk geplaatst in een instelling tussen ‘hele zware gevallen’. Vooral oudere jongens met een crimineel verleden. ‘Het werd ook wel ‘de TBS-groep’ genoemd. De een had berovingen met geweld gepleegd en de ander had iemand neergestoken. Ik hoorde daar helemaal niet thuis! Maar niemand wilde dat horen. Ik was ergens geplaatst, dus mijn zaak was afgehandeld. Next! Zo was het voor hen.’
LM105774

Jessie Hoogers en haar vader

© Marjon Lukje

Torenhoge schuld
Het ging steeds minder goed met Jessie. Ze kreeg last van depressies. Ze liep uiteindelijk van die instelling weg en werd geplaatst in een begeleid-wonen-traject. ‘Dit was een plek waar jongeren zaten die werk hadden en de huur van 500 euro konden betalen. Ik had geen inkomen. Ze hadden me daar nooit moeten plaatsen, want ik had al binnen een half jaar een torenhoge schuld en werd steeds bozer op alles en iedereen. Ik legde de schuld uitsluitend bij anderen, was zo teleurgesteld in alles en zag geen andere oplossing dan te gaan zwerven.’

Dakloos
Jessie is uiteindelijk maar liefst drie jaar lang dakloos geweest. Gelukkig heeft ze nooit een nacht op straat hoeven slapen. Ze regelde wel steeds voor zichzelf ergens, via via, onderdak.

'Een doodgewoon meisje met pech'
‘Ik heb nooit iets crimineels gedaan en heb geen strafblad, maar kwam wel als jong meisje steeds met foute lieden in contact. Ik heb een paar nare dingen meegemaakt, waar ik liever niet over wil uitweiden, maar dit had echt allemaal voorkomen kunnen worden. Ik was een doodgewoon meisje met pech, iemand die niet thuis kon blijven wonen door omstandigheden maar wel graag vooruit wilde. Uiteindelijk heb ik mezelf uit de goot geraapt!’
LM105794

Jessie Hoogers

© Marjon Lukje

Van het kastje naar de muur
Jessie zat voor haar gevoel vast in een fuik. Het UWV gaf steeds aan dat ze haar niet konden helpen omdat ze nergens stond ingeschreven. Bij de gemeente riepen ze juist dat ze éérst naar het UWV moest en dat ze dan wel verder zouden kijken. ‘Ik werd steeds van het kastje naar de muur gestuurd. Toen ik 20 jaar was ben ik het gemeentehuis van Eindhoven binnengestapt en heb daar met mijn vuist op tafel geslagen: ‘Ik ben een jonge vrouw, ik ben ook jullie toekomst, ik heb niks verkeerd gedaan, ik heb alleen pech gehad en het enige wat ik nu wil is gewoon een plek voor mijzelf. Hélp mij!’

Doorbraak
Deze actie zorgde voor een doorbraak: Jessie kreeg een kamer, een uitkering, begon een opleiding, betaalde beetje bij beetje haar schulden af en heeft inmiddels ook weer contact met haar vader Peer. Het lukte haar ook om een donkere en depressieve periode af te sluiten, en toen haar vader haar begin vorig jaar vroeg bij hem te komen werken en wellicht later zijn zaak over te nemen, riep ze volmondig: ‘Ja!'

Vader-dochter-momenten
Inmiddels is ook het contact met haar moeder goed. En met haar vader bouwt ze de band steeds verder op. ‘Het is heel fijn dat ik mijn vader, die ik in mijn jeugd nauwelijks heb gezien, nu dagelijks meemaak. We leren elkaar goed kennen en zeggen geregeld tegen elkaar: "Dat was dan toch maar weer een bijzonder vader-dochter-momentje!"’ 
LM105817

Jessie Hoogers en haar vader

© Marjon Lukje

Meer over:

dakloos, typisch

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar